Δείτε τη ζωντανή συζήτηση στο Al Jazeera και μην ξεσπάσετε στην οθόνη του υπολογιστή σας για τα καραγκιοζιλίκια που θα δείτε....
Δύο Έλληνες, ο Κώστας Υφαντής πρόεδρος του Ελληνικού κέντρου Ευρωπαϊκών μελετών, και ο Τζων Σφακιανάκης - οικονομολόγος προσπαθούν να προπαγανδίσουν κυβερνητικές θέσεις κατηγορόντας τον Ελληνικό λαό για την κατάντια της χώρας επειδή όπως ισχυρίζονται επι σειρά ετών έκανε πρωταθλητισμό.... στη φοροδιαφυγη !!!
O Κώστας Υφαντής και ο Τζων Σφακιανάκης γελοιοποιούνται και μας γελοιοποιούν, σε παγκόσμιο επίπεδο, αφου όπως θα δείτε τα παπατζιλίκια τους οτι δήθεν για όλα φταίει ο Ελληνικός λαό δεν πείθουν τον δημοσιογράφο του Al Jazeera και λίγο αργότερα ο οικονομικός αναλυτής Max Keiser αποκαλύπτει τη σκληρή Ελληνική πραγματικότητα "ξεβρακώνοντας" τους τεχνοκράτες και γελοιοποιώντας τα κυβερνητικά παπατζιλίκια....

Για μια ακόμη φορά "Έλληνες" προκαλούν να γίνει η χώρα μας περίγελος με τις ηλιθιότητες που ξεστομίζουν σε τηλεοπτικό σταθμό διεθνούς εμβέλειας.

Τα σχόλια δικά σας....

ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΑΠΟ         http://skeftomasteellhnika.blogspot.com/

Οικολογία είναι η μελέτη των οργανισμών σε σχέση με το περιβάλλον τους. Ενδιαφέρεται για την εσωτερική τους αλληλοσύνδεση και την εξωτερική τους εξάρτηση, την συμβίωση. Τι είναι αυτό λοιπόν που συνιστά το άμεσο περιβάλλον των ανθρώπινων όντων; Πρώτα και πάνω από κάθε άλλο, είναι ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ.  

Αρκετοί οικολόγοι ωστόσο, εκτός από μερικές σεβαστές εξαιρέσεις, προσπερνούν αυτό το αυταπόδεικτο στάδιο και «προχωρούν» για ν' ασχοληθούν αποκλειστικά με τα ζώα, τα φυτά και την υπόλοιπη φύση. Πρόκειται για μία παράξενη αντιστροφή, γιατί κάποιος θα νόμιζε ότι ακόμη και μία επιφανειακή θεώρηση φανερώνει πως όλα τα τρομερά πράγματα που προκαλούμε στο φυσικό μας περιβάλλον οφείλονται σε εκείνα που οι άνθρωποι κάνουμε ο ένας στον άλλον, λόγω της απληστίας, της αναζήτησης κέρδους, των τυφλών δυνάμεων της αγοράς, των αυτοκρατοριών, της εκμετάλλευσης, της αδιαφορίας, του πολέμου και του εξαναγκασμού. Αυτά είναι όλα ανθρώπινα, δηλαδή ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ζητήματα και συνεπώς, αν θέλουμε πράγματι να γίνουμε σωστοί απέναντι στην φύση, πρέπει ουσιαστικά να γίνουμε προηγουμένως σωστοί απέναντι στους συνανθρώπους μας. Για αυτό και μιλάμε για ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ. Οι βιοκεντρικοί οικολόγοι κάνουν το λάθος να παίρνουν τα συμπτώματα για αιτίες. Βέβαια δεν είναι λάθος ν' αντιμετωπίζεις τα συμπτώματα από φόβο μήπως ο ασθενής πεθάνει, αλλά το κλειδί στο πρόβλημα παραμένει πάντοτε ο εντοπισμός των αιτίων.   

Υπάρχουν βέβαια και διάφοροι «πράσινοι» που μιλάνε για αποκέντρωση, πίστη στην ισότητα, μικρές ομάδες και ανάδραση, τα βάζουν όλα αυτά στα προγράμματά τους, αλλά παραμένουν εκεί, στα χαρτιά. Στην πρακτική (που αυτή μετράει) οι παλιές απόψεις του συγκεντρωτισμού θεωρούνται κάτι παραπάνω από δεδομένες. Και αυτός είναι ο λόγος που οι περισσότεροι από τους «ρεάλος» (πραγματιστές) στην Γερμανία έκαναν όσα έκαναν και γιατί το κίνημα των Πράσινων κατέληξε τόσο πολυδιασπασμένο και από αυτούς παίρνουμε μόνον την φράση «μία Πράσινη κυβέρνηση θα ...;», ενώ ακολουθούν κατάλογοι εκατοντάδων σοβαρών «ζητημάτων», τα οποία όμως δεν προσθέτουν σχεδόν τίποτε αφού δεν τολμούν να πυροδοτήσουν κάποιο τολμηρό όνειρο. Σε αυτή την περίπτωση, η οικολογία ταϊζει απλώς τις προσωπικές - πολιτικές φιλοδοξίες των υποψηφίων βουλευτών και χρεώνει την γη με κάποιες ακόμα χαμένες θεωρίες. Δεν υπάρχει κανένα απολύτως μέλλον σε αυτόν τον δρόμο και αυτό είναι οφθαλμοφανές.  

Οι οργανώσεις «Φίλοι της Γης» και «Greenpeace» είναι λίγο καλύτεροι γιατί ασχολούνται με επείγοντα και άμεσα περιβαλλοντικά προβλήματα εδώ και τώρα, και με το τι θα μπορούσε να γίνει με αυτά από τις παρούσες αρχές, δημόσιες και ιδιωτικές. Αλλά και αυτοί παίρνουν τα συγκεντρωτικά πολιτικά συστήματα ως δεδομένα, αγνοούν την κοινωνική οικολογία και καλουπώνουν τους εαυτούς τους στα αμερικανικά πρότυπα με τα οποία εξαρτώνται από μία χούφτα άκρως ανταγωνιστικών επαγγελματιών (καθώς υποστηρίζονται από απροσδιορίστου καθαρότητας «μέλη» στην αγωνιώδη προσπάθειά τους για «εξεύρεση πόρων»). Και οι δύο οργανώσεις κάνουν καλή δουλεία μέχρι έναν βαθμό, αλλά δίχως ν' απειλούν κανένα κατεστημένο. Ανάμεσα στις οικολογικές οργανώσεις αυτού του είδους δεν υπάρχει καμμία σοβαρή δέσμευση για ΑΥΤΟΝΟΜΗ λαϊκή αυτό-κινητοποίηση. 

Αυτό που χρειάζεται να κάνουμε στο όνομα πια της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ είναι να πάμε πίσω στο πρώτο τετράγωνο, να ξεχάσουμε τα πάντα για τα πολιτικά κόμματα και να προσπαθήσουμε να φέρουμε στην φαντασία μας πώς θα ήταν η αυθεντική ανθρώπινη κλίμακα αυτοκυβέρνησης, ελεύθερη από όλους τους τρόμους που αναφέραμε παραπάνω. Γιατί άραγε αυτό το θεωρούν κάποιοι τόσο δύσκολο; Όλων των ειδών τα ζώα και τα φυτά σχετίζονται το ένα με το άλλο αποκλειστικά με έναν, κατάλληλο για την κάθε περίπτωση, αρμονικό συμβιωτικό τρόπο. Γιατί όχι και οι άνθρωποι; 

Οι ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ καλούνται πλέον να συλλάβουν μία μεταπολιτική κοινωνία που δεν θα γνωρίζει το εθνοκράτος ή την αυτοκρατορία. Στην αρχή βέβαια μόνον μερικοί θα προσλάβουν αυτή την εικόνα. Οι πολλοί, βυθισμένοι στην παθητικότητα και αδράνεια, θα την προσλάβουν αργότερα, όταν το παρόν σύστημα θα καταρρεύσει εκ των έσω και τότε θα πρέπει να υπάρχει εκεί κάτι το καινούργιο που θ' απαιτεί την ίδια την επιβίωση.   

Πήτερ Κάντογκαν 
 

(Απόσπασμα από κείμενο που δημοσιεύθηκε στο τεύχος νο 21 της «Ανοιχτής Πόλης», Φεβρουάριος 1990). 

Της ΒΑΣΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

ΤΟ ΧΑΪΔΕΥΤΙΚΟ ΤΟΥ: Δον Ζουάν.
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Κινδυνεύον.
ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ: Στη Ν. Ζηλανδία, όπως και στην Αυστραλία, έχουν απομείνει μόνο δύο μικρά κοπάδια. Στη Σαρδηνία υπολογίζονται σε 300 άτομα και 160 στο Κασμίρ - και αυτά υπό αυστηρό καθεστώς προστασίας. Στην Ελλάδα, πάλι, ο ακριβής αριθμός τους είναι άγνωστος: πριν από περίπου 15 χρόνια εξαφανίστηκε ολόκληρος ο πληθυσμός της χερσονήσου της Σιθωνίας, ενώ ο αντίστοιχος της Πάρνηθας μάχεται -παρά την ανεξέλεγκτη λαθροθηρία και την πυρκαγιά του 2007- για την επιβίωσή του. Σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις, ο σημερινός αριθμός τους υπολογίζεται μεταξύ 300 και 500 ζώων.
ΠΡΟΣΔΟΚΩΜΕΝΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΖΩΗΣ: 10 - 13 χρόνια στη φύση, 20 χρόνια σε αιχμαλωσία.
ΑΠΕΙΛΕΣ: Η λαθροθηρία, η υπερβόσκηση από αγελαία ζώα, οι δασικές φωτιές αλλά και η γενετική του αλλοίωση από τον υβριδισμό του με άλλα υποείδη ελαφιών.
ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΗ ΛΟΓΟΣ ΝΑ ΣΩΘΕΙ: Με τα πρώτα ίχνη ζωής του να καταγράφονται εδώ και 12 εκατ. χρόνια, κατάφερε να επιβιώσει όταν πολλά άλλα ζώα δεν μπόρεσαν. Το γεγονός ότι βρίσκεται στη βάση της τροφικής αλυσίδας, καθιστά καθοριστικό το ρόλο του στη διαμόρφωση, διατήρηση και εξέλιξη των οικοσυστημάτων.

Η κυριότερη πατρίδα του ελαφιού είναι οι μύθοι, τα παραμύθια και οι συμβολισμοί που του έχει δώσει ο άνθρωπος. Ωστόσο, από τη θεά Αρτεμη που τα είχε σύμβολό της, μέχρι τον Αγιο Βασίλη, που τα επέλεξε για να σέρνουν το έλκηθρό του, πολλά έχουν αλλάξει. Ο άλλοτε ισχυρός δεσμός του ανθρώπου με το πανέμορφο αυτό ζώο κινδυνεύει σήμερα να χαθεί. Αιτία δεν είναι άλλη από την απειλητική ανθρώπινη παρουσία, που οδηγεί το κόκκινο ελάφι -ένα από τα τρία είδη που συναντώνται στην Ελλάδα- στο να δίνει σήμερα τον πιο κρίσιμο αγώνα για την επιβίωσή του.

Κάτοικος των περισσότερων χωρών της Ευρώπης, των βουνών του Καυκάσου, της Μικράς Ασίας, της δυτικής και κεντρικής Ασίας και μοναδικός άποικος του είδους του μέχρι τα τέλη του 1990 στις χώρες της Αφρικής (Μαρόκο, Τυνησία, Αλγερία), έχει καταλήξει να εκτρέφεται σήμερα σε φάρμες (Ν. Ζηλανδία, Αργεντινή, Κίνα, Αυστραλία, Αμερική κ.ά.). Και αυτό εξαιτίας της νοστιμιάς και της υψηλής διατροφικής αξίας του κρέατός του, που είναι πλούσιο σε πρωτεΐνες. Αυτός όμως δεν είναι και ο μοναδικός λόγος για τον οποίο κινδυνεύει. Τα κέρατά του στολίζουν, εν είδει διακόσμησης, πολλά σαλόνια ή χρησιμοποιούνται για την παρασκευή φαρμάκων (κυρίως ολιστικών).

Το μεγαλύτερο μη οικόσιτο θηλαστικό

Το κόκκινο ελάφι, από τα μεγαλύτερα του είδους σε μέγεθος, προτιμά τα δάση το χειμώνα, ενώ το καλοκαίρι επιλέγει μεγαλύτερο υψόμετρο όπου η τροφή αφθονεί. Είναι μηρυκαστικό (τρέφεται με κλαδιά και φύλλα δέντρων όσο και με διάφορες πόες) και σε κάθε οπλή έχει τον ίδιο αριθμό δακτύλων, όπως οι καμήλες, οι κατσίκες και τα βοοειδή. Το αρσενικό φτάνει τα 2,30 μ. σε μήκος, τα 240 κιλά σε βάρος και το 1,05 - 1,20 μ. σε ύψος, ενώ το θηλυκό δεν ξεπερνά τα 2,10 μ., με μέγιστο βάρος τα 170 κιλά. Το αρσενικό δεν θεωρείται ιδιαίτερα πιστό, μια και σε κάθε ενήλικο αναλογούν 8 - 10 θηλυκά - εξ ου και ο χαρακτηρισμός Δον Ζουάν ή Σουλτάνος, που του αποδίδεται!

Η απόλυτη στιγμή εγρήγορσής του, νωρίς την αυγή ή το δειλινό, συμπίπτει με την «ώρα μουγκρίσματος» - που είναι και το κάλεσμα για τη συγκέντρωση του εκάστοτε χαρεμιού. Με την ίδια κραυγή, αλλά και πραγματοποιώντας παράλληλους βηματισμούς, εκφοβίζει τους αντιπάλους του, διεκδικώντας το δικαίωμα στην αναπαραγωγή, η οποία αρχίζει κάθε Αύγουστο και σταματάει το χειμώνα. Το κάθε αρσενικό οριοθετεί μια περιοχή ως δική του επικράτεια και αρχίζει το επίμονο φλερτ. Μετά από τουλάχιστον 12 ερωτικές επαφές, η ελαφίνα μένει έγκυος και κυοφορεί για περίπου 8 - 9 μήνες. Γεννάει συνήθως ένα μωρό με άσπρες βούλες, τις οποίες χάνει μόλις μεγαλώσει. Το μικρό ενσωματώνεται στο κοπάδι δύο εβδομάδες μετά τη γέννησή του, απογαλακτίζεται ύστερα από δύο μήνες ενώ μένει κοντά στη μητέρα του για περίπου έναν χρόνο.

Η γρηγοράδα του κόκκινου ελαφιού, η ευλυγισία, η χάρη και η ομορφιά του, το υγρό του βλέμμα, σε συνδυασμό με μια ήρεμη δύναμη που αποπνέει, προκαλούν το θαυμασμό του ανθρώπου. Που συνεχίζει, πάραυτα, να το κυνηγά...

ΔΥΟ - ΤΡΙΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ

"   Σε όλο τον κόσμο υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου 45 είδη ελαφιών, ένα εκ των οποίων είναι το κόκκινο ελάφι ή «έλαφος η ευγενής» (Cervus elaphus).
"   Το τρίχωμά του αντί να είναι κόκκινο, όπως θα περίμενε κανείς, είναι καφεκόκκινο το καλοκαίρι και γκρίζο το χειμώνα.
"   Μόνο τα αρσενικά έχουν κέρατα, τα οποία δημιουργούνται την άνοιξη (αναπτύσσονται καθημερινά έως 2,5 εκ.) και απορρίπτονται, κάθε χρόνο, στο τέλος του χειμώνα. Είναι οστέινα και προστατεύονται από ένα μαλακό αγγειώδες δέρμα γνωστό και ως βελούδο.
"   Είναι κοινωνικό ζώο και ζει σε αγέλες, άλλες για τα αρσενικά και άλλες για τα θηλυκά. Τα αρσενικά, όταν ξεκουράζονται ή τρώνε, τοποθετούν φρουρούς για να προφυλαχθούν από πιθανές επιθέσεις.
"   Μετά το ζευγάρωμα οι θηλυκές σχηματίζουν αγέλες των 50 ατόμων αλλά και «νηπιαγωγεία» για τα νεογέννητα.
"   Εχθροί του είναι οι λύκοι, η καφέ αρκούδα και περιστασιακά ο ευρασιατικός λύγκας, τα αγριογούρουνα και τα σκυλιά.
"   Εχει απεικονιστεί από τον άνθρωπο σε ευρωπαϊκά σπήλαια (ανώτερη Παλαιολιθική εποχή), σε σπήλαια της Σιβηρίας (Νεολιθική εποχή) και στη Σκωτία.
"   Στην Ελλάδα η παρουσία του χρονολογείται από τους ιστορικούς χρόνους μέχρι σήμερα.

Η σκονη εφτασε στον ΧΥΤΑ καμουφλαρισμενη με χωμα,για να εναποτεθει μαζι με τα αστικα απορριμματα.Απο οτι φαινεται εχει σχεση με το συμβαν του περασμενου Μαιου οπου Αθιγγανοι αφαιρεσαν τοξικη τεφρα -αδειαζοντας την στο δρομο-για να παρουν τα βαρελια.αλλα το γεγονος δεν δημοσιοποιηθηκε για να μην δημιουργηθει πανικος στους πολιτες!!!!

ΕΙΣ ΥΓΕΙΑΝ!

της ΝΑΤΑΣΑΣ ΣΙΝΙΩΡΗ,
Φωτογραφίες: SCRIPPS INSTITUTION OF OCEANOGRAPHY / UC SAN DIEGO, NOAA

Οι δορυφόροι δεν έχουν ακόμη καταφέρει να την εντοπίσουν με ακρίβεια. Και όμως, η «δίνη του Ειρηνικού», ένας τεράστιος σκουπιδότοπος από πλαστικά στον Ειρηνικό Ωκεανό, όχι μόνον υπάρχει, αλλά επεκτείνεται συνεχώς. Αυτό πιστοποιούν στο ΟΙΚΟ οι Αμερικανοί ερευνητές που μελετούν τις επιπτώσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον του κινούμενου αυτού φαινομένου.

Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους σκουπιδότοπους του πλανήτη. Αποτελείται από πλαστικά και βρίσκεται στον Ειρηνικό Ωκεανό, σε μια περιοχή που εκτείνεται από τη Βόρεια Αμερική μέχρι την Ιαπωνία. Οδοντόβουρτσες, μπουκάλια, καρέκλες, εξοπλισμοί ψαρέματος, κάδοι, παιχνίδια, αναπτήρες και χιλιάδες άλλα πλαστικά αντικείμενα διασκορπισμένα σε μιαν έκταση που οι επιστήμονες συγκρίνουν με το Τέξας - καλύπτει έκταση διπλάσια από την Πολιτεία των ΗΠΑ (περίπου 1.400.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα)! Και όπως διαπιστώνουν, επεκτείνεται συνεχώς...

Εξερεύνηση στο «νησί των πλαστικών»

Δύο ομάδες Αμερικανών ερευνητών ολοκλήρωσαν πρόσφατα μια αποστολή στην περιοχή, στο πλαίσιο της μελέτης του φαινομένου της «μεγάλης δίνης των σκουπιδιών του Ειρηνικού»: στην περιοχή συρρέουν τέσσερα ισχυρά ρεύματα, τα οποία μεταφέρουν επιπλέοντα πλαστικά σκουπίδια από τις ακτές του Ειρηνικού, τη Βόρεια Αμερική, τον Καναδά και τη νοτιοανατολική Ασία. Τα πλαστικά απορρίμματα παρασύρονται από τη δίνη που δημιουργείται και ακολουθούν μια αέναη κυκλική κίνηση! Διδακτορικοί φοιτητές από το Ωκεανογραφικό Ινστιτούτο Scripps του Πανεπιστημίου του Σαν Ντιέγκο και μια δεύτερη ομάδα ερευνητών από το πρόγραμμα Kaisei (έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό αφιερωμένο στη μελέτη και την προστασία των ωκεανών) συνεργάστηκαν σε αυτή την αποστολή. Στόχος τους, η καταγραφή των επιπτώσεων του παράξενου φαινομένου στο θαλάσσιο περιβάλλον, αλλά και η αναζήτηση μεθόδων απορρύπανσης της περιοχής. Ο Τζέσε Πάουελ (Jesse Powell) από το Scripps και η Μέρι Κρόουλεϊ (Mary Crowley), συνιδρύτρια του προγράμματος Kaisei, μίλησαν στο ΟΙΚΟ για τις πρώτες διαπιστώσεις από την αποστολή. «Αρχικά δεν είχαμε ιδέα για το τι θα συναντήσουμε.

Δεν φανταζόμασταν ότι θα βρίσκαμε τόσα πλαστικά σε μια τόσο μεγάλη έκταση, όπως είναι οι ωκεανοί. Οι δημοσιεύσεις που έχουν γίνει για τα πλαστικά στους ωκεανούς είναι λίγες», αναφέρει ο Tζέσε. «Κάθε πέντε ώρες συλλέγαμε αντικείμενα με ειδικά δίχτυα που έπιαναν μόνον ό,τι υπήρχε σε βάθος δέκα εκατοστών νερού, ωστόσο οι μελλοντικοί ερευνητές θα πρέπει να προσθέσουν στην έρευνα μια ακόμα διάσταση: το βάθος. Σε μια απόσταση 1.200 μιλίων, εμείς ρίξαμε 100 φορές τα δίχτυα», εξηγεί ο νεαρός επιστήμονας. Η ομάδα του είχε στόχο να εκτιμήσει την ποσότητα των πλαστικών, να εξετάσει το μέγεθός τους και τη διασπορά τους στον ωκεανό, αλλά και να μελετήσει τους μικροοργανισμούς που βρίσκονταν στα σκουπίδια, όπως φύκια, καβούρια και ανεμώνες. Η συγκεκριμένη περιοχή επιλέχθηκε λόγω του ότι εκεί εντοπίζεται η δίνη. «Σε κάθε μεγάλο ωκεανό δημιουργούνται δίνες. Το νερό που βρίσκεται έξω από αυτές, μεταφέρεται προς το κέντρο. Οταν φτάσει στο κέντρο, βυθίζεται και ό,τι επιπλέει παγιδεύεται εκεί· γι' αυτό και στη μέση του ωκεανού υπάρχουν πλαστικά».

Απειλεί και την τροφική αλυσίδα

Περίπου το 80% από τα πλαστικά που βρέθηκαν προέρχεται -προς μεγάλη έκπληξη των ερευνητών- από τα νοικοκυριά και όχι από τα διερχόμενα πλοία ή σκάφη. «Κάθε φορά που ρίχναμε δίχτυα, βρίσκαμε σκουπίδια. Το πλαστικό είναι παντού», τονίζει ο Τζέσε Πάουελ. Αυτό που ανησυχεί τους επιστήμονες είναι η διάσπαση των πλαστικών (είτε από τα κύματα είτε από τις υπεριώδεις ακτίνες και το αλάτι) σε πολύ μικρότερα κομμάτια, που μοιάζουν με άσπρα κομφετί, δημιουργούν μια «πλαστική σούπα» που κινείται ανεξέλεγκτα και απειλεί παραλίες (όπως συμβαίνει στο Αρχιπέλαγος της Χαβάης), αλλά και θαλάσσιους οργανισμούς.

Το τοξικό αυτό μείγμα που μοιάζει με πλαγκτόν εγκυμονεί κινδύνους για τη διατροφική αλυσίδα: αν γίνουν τροφή για τα μικρά ψάρια, μεταφέρεται στα μεγάλα, και από εκεί στο πιάτο μας. «Η δίνη αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα οικοσυστήματα του κόσμου και (δυστυχώς) δεν γνωρίζουμε τίποτα για τις επιπτώσεις του πλαστικού στους μικροοργανισμούς που παγιδεύονται εκεί. Ξέρουμε ότι τα θαλάσσια θηλαστικά πεθαίνουν από αυτό.

Ομως, τι συμβαίνει με τους μικροοργανισμούς, στα μικρότερα ψάρια και στο πλαγκτόν; Τα μικρότερα ψάρια αποτελούν την πλειονότητα στα θαλάσσια ύδατα, οπότε θα πρέπει κάποια στιγμή να εξετάσουμε τις συνέπειες των τοξικών χημικών σε αυτά», υποστηρίζει ο Πάουελ. Ενα από τα προβλήματα με τα οποία ήρθαν αντιμέτωποι οι επιστήμονες, ήταν και η ταυτοποίηση της ηλικίας του πλαστικού: «Η ανάλυση της χημικής σύστασης όσων συλλέξαμε μπορεί να μας φανερώσει την... ηλικία τους. Ενας άλλος τρόπος είναι να αυξήσουμε την ταχύτητα διάσπασης του πλαστικού και να χρησιμοποιήσουμε αυτή την πληροφορία προκειμένου να δημιουργήσουμε ένα μοντέλο που να εξηγεί τι συμβαίνει στο πλαστικό όταν αυτό πέφτει στον ωκεανό.

Ετσι, θα μάθουμε πόσο χρόνο χρειάζεται για να αποσυντεθεί», δηλώνει ο ερευνητής του Ινστιτούτου Scripps. Από την πλευρά της, η Μέρι Κρόουλεϊ, ιδιοκτήτρια εταιρείας ενοικίασης ιστιοπλοϊκών και συνιδρύτρια του προγράμματος Kaisei, η οποία συμμετείχε στην αποστολή, είχε επισκεφθεί την περιοχή πριν από τριάντα χρόνια και η διαφορά του τότε με το σήμερα της προκάλεσε θλίψη. «Τότε, μέσα σε τέσσερις ημέρες είχαμε βρει λίγα γυάλινα αντικείμενα και δύο κομμάτια πλαστικών. Σήμερα, στην ίδια περιοχή, θα βρεις περίπου τετρακόσια κομμάτια πλαστικών σε μια πορεία μισής ώρας». H ομάδα της ασχολήθηκε με τις πειραματικές τεχνολογίες. «Είναι μεγάλη πρόκληση να μπορέσουμε να αναπτύξουμε εκείνη την τεχνολογία που θα απορρυπάνει την περιοχή. Δοκιμάσαμε τώρα μια τεχνολογία που αποτελείται από μία πλατφόρμα και μία άγκυρα, που μπαίνει μέσα στη δίνη και συλλέγει το πλαστικό χωρίς να παγιδεύει τα ψάρια και τους μικροοργανισμούς», λέει η Κρόουλεϊ.

Καύσιμα από πλαστικά

«Μια ακόμα τεχνολογία που μελετούμε είναι η δημιουργία ενός πλοίου που θα καθαρίζει επί τόπου τον Ειρηνικό Ωκεανό από τα πλαστικά και, μέσω της παράλυσης (της διαδικασίας μετατροπής του πλαστικού σε καύσιμο), θα παράγει καύσιμο όταν θα βρίσκεται στη μέση του ωκεανού! Οι τεχνολογίες αυτές βρίσκονται ακόμα σε πειραματικό στάδιο, αλλά η αγορά ενδιαφέρεται τόσο πολύ, που πιστεύω ότι σε μερικά χρόνια θα είναι εφαρμόσιμες», δηλώνει η συνιδρύτρια του προγράμματος Kaisei και προσθέτει: «Ο ωκεανός είναι ένα από τα πιο όμορφα φυσικά περιβάλλοντα που έχουμε. Και αποτελεί μια θαυμάσια πηγή τροφής. Γι' αυτό και αξίζει την προσοχή μας. Οχι μόνο την προσοχή και τη φροντίδα των απλών πολιτών -καθώς τα περισσότερα σκουπίδια προέρχονται από τα νοικοκυριά- αλλά και την προσοχή της επιστημονικής κοινότητας.».

Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ «ΧΩΜΑΤΕΡΗΣ»

"   Εκτείνεται από τα νησιά της Χαβάης μέχρι την Ιαπωνία και φθάνει έως τη δυτική ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών. Αποτελείται από δύο τμήματα: το δυτικό, ανάμεσα στην Ιαπωνία και τη Χαβάη, και το ανατολικό, στις δυτικές ακτές των ΗΠΑ και στη Χαβάη, που συγκεντρώνει τις μεγαλύτερες ποσότητες απορριμμάτων.
"   Στην περιοχή επιπλέουν και κινούνται κυκλικά 100 εκατ. τόνοι σκουπιδιών.
"   Ανακαλύφθηκε τυχαία το 1997 από τον Αμερικανό ωκεανογράφο Τσαρλς Μουρ. Από τότε μέχρι σήμερα, ο Μουρ μέσω του οργανισμού του Algalita Marine Research Foundation πραγματοποιεί αποστολές στην ευρύτερη περιοχή για την έρευνά του.
"   Κάθε χρόνο παράγουμε περισσότερο από 60 δισ. τόνους πλαστικού, από τους οποίους ανακυκλώνεται μόνο το 5%. Ο,τι δεν πάει στις χωματερές, καταλήγει στους ωκεανούς.
"   Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη έρευνα του ΟΗΕ (2006), σε κάθε τετραγωνικό μίλι του ωκεανού θα βρούμε 46.000 κομμάτια επιπλέοντος πλαστικού, που οδηγούν στο θάνατο ετησίως 1.000.000 θαλασσοπούλια και 100.000 θαλάσσια θηλαστικά!

INFO

http://sio.ucsd.edu/Expeditions/Seaplex/
www.projectkaisei.org
www.algalita.org

Τα δυο τελευταια χρονια οπως και φετος,η μιση διαδρομη των 12 χιλιομετρων περναει μεσα απο το καμενο ελατοδασος!

Επισης υπηρξε και μια μικροτερη διαδρομη 4 χιλιομετρων για τις μικροτερες ηλικιες,που αποτελει και πολο ελξης για τους μελλοντες αθλητες,και οχι μονο.

Πληθος κοσμου,αγωνιζομενοι,περιπατητες,λατρεις του βουνου,κατεκλυσαν τους χωρους γυρω απο την Αγια Τριαδα και το Παλαιοχωρι,με του περισσοτερους πιστευω να αναπολουν την εικονα του δασους πριν την μεγαλη καταστροφη του 2007.

Η ζωη ομως συνεχιζεται και η φυση εχει τους μηχανισμους να δημιουργει ζωη και παλι, ακομα και μεσα απο τις σταχτες.Αρκει να διδασκομαστε απο τα λαθη μας και να γινομαστε συνεταιροι και οχι καταχραστες του φυσικου περιβαλλοντος.

Ο γεωλογικος σχηματισμος της Παρνηθας κρατησε 300 εκατομμυρια χρονια.Μαλιστα στην περιοχη μεταξυ Μπαφι και Αγιας Τριαδος βρεθηκαν πετρωματα 360 εκατομμυριων ετων.Η κυριαρχια του ασβεστολιθου που ειναι υδατοδιαπερατος,το εντονο αναγλυφο,η απουσια χωματος σε πολλα σημεια μας κανει αρχικα απαισιοδοξους για το μελλον του βουνου.Οσο ομως παρατηρει καποιος προσεχτικα τις φυσικες διεργασιες που εξελισσονται πανω στις βραχωδεις πλαγιες διακρινει με την παροδο του χρονου αυτο που υποστηριζουν πολλοι οτι θα σχηματιστει.

Το φυσικο υποβαθρο για την αναπτυξη καταλληλων φυτων και δενδρων για την δημιουργια συνθηκων προδασους.

Πως να μην θαυμασει κανεις την δυναμη της φυσης,και την προνοια του Δημιουργου.Σε πολλα σημεια που θεωρουσαμε οτι ειναι ξεγραμμενα λογω ακαταλληλοτητας του εδαφους αρχισε να συντελειται η φυσικη αποκατασταση.Το αγαπημενο μας βουνο μας επιφυλασσει ακομα πολλες ευχαριστες εκπληξεις!

Μηπως ειναι πιο συνετο να αφησουμε την φυση να κανει την δουλεια που ξερει πολυ καλα αιωνες τωρα,και να περιορισουμε στο ελαχιστο τις δικες μας παρεμβασεις?

Στην πυρκαγιά του 2007 κάηκαν περίπου 21.800 στρέμματα ελατόδασους (κεφαλληνιακή ελάτη), 10.561 στρέμματα χαλεπίου πεύκης και 3.976 στρέμματα δάσους αείφυλλων πλατύφυλλων. Θα αφεθούν λοιπόν πάνω από 10.000 στρέμματα πρώην ελατόδασους χωρίς φροντίδα, με κίνδυνο να δημιουργηθούν τα ...; Βραχώδη Ορη της Αττικής;

Συμφωνα με τα λεγομενα του δασολόγου κ. Ηλ. Αποστολίδη. «Το χώμα είναι η βάση για την οποιαδήποτε φυσική αναγέννηση. Η δημιουργία του είναι μια μακρόχρονη διαδικασία. Εάν απομακρυνθεί το χώμα, θα μείνει μόνο η πέτρα στις πλαγιές. Ειδικά τα ασβεστολιθικά πετρώματα θερμαίνονται πάρα πολύ. Η Πάρνηθα θα πάψει να είναι το φυσικό ''κλιματιστικό'' του Λεκανοπεδίου. Επιπλέον, το έλατο έχει τη μεγαλύτερη παρακράτηση διοξειδίου του άνθρακα, είναι δηλαδή το απόλυτο όπλο κατά της κλιματικής αλλαγής».

Τι μπορεί όμως να γίνει; «Είναι απαραίτητα έργα για τη συγκράτηση του χώματος, στις πλαγιές που υπάρχει. Θα μπορούσαν να δημιουργηθούν βαθμίδες, σαν τις πεζούλες που βλέπουμε στα νησιά. Εάν δεν επαρκεί το υπάρχον, θα μπορούσε να μεταφερθεί επιπλέον χώμα και να γίνει φύτευση με κατάλληλα είδη, έτσι ώστε να δημιουργηθεί προδάσος. Εάν όλα πάνε καλά θα αναπτυχθούν αργότερα και μεγάλα δέντρα και έλατα».

Αναμφισβήτητα πρόκειται για ένα δύσκολο εγχείρημα, πολύ ακριβότερο από την αναδάσωση σε ήπιες κλίσεις ή σε καλά σημεία. «Αξίζει όμως να προσπαθήσουμε, υπάρχουν παραδείγματα θετικά. Φυσικά δεν μιλάμε για τα πιο απόκρημνα σημεία, αλλά εκεί που υπάρχει έστω λίγο χώμα. Εξάλλου οι βαθμίδες θα γίνουν μια φορά και θα μείνουν για δεκαετίες συγκρατώντας το χώμα. Μέχρι τώρα έχουν δεντροφυτεύσει σε σχετικά εύκολες περιοχές, αλλά έτσι θα χάσουμε το μισό βουνό», τονίζει ο κ. Αποστολίδης.

Στον αντιλογο ο πρόεδρος του Φορέα Διαχείρισης κ. Δημ. Σπαθής αντιτείνει ότι «το ζωντάνεμα των βραχωδών πλαγιών θα το πραγματοποιήσει η φύση εν καιρώ. Οι παρεμβάσεις που προτείνονται είναι υψηλότατου κόστους και εντελώς ακατάλληλες για εθνικό δρυμό. Πώς θα κάνουμε τις βαθμίδες; Σκάβοντας με κομπρεσέρ; Πώς θα μεταφέρουμε το χώμα; Με ελικόπτερο; Και σε περίπτωση πλημμύρας; Δεν υπάρχει κίνδυνος από τα συσσωρευμένα υλικά;». Ο κ. Σπαθής υποστηρίζει ότι με την πάροδο του χρόνου θα δημιουργηθεί χλοοτάπητας στις πλαγιές και θα αναπτυχθούν κατάλληλα φυτά και δέντρα, δημιουργώντας συνθήκες προδάσους.

Στα θετικά πάντως συμπεριλαμβάνεται η επαναλειτουργία το 2008, με ευθύνη του Φορέα, του δασικού φυτωρίου στη θέση Αγία Τριάδα, το οποίο είχε εγκαταλειφθεί πριν από κάποια χρόνια. «Στο φυτώριο υπάρχουν 300.000 φυτάρια κεφαλληνιακής ελάτης, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν στις αναδασώσεις».

Αρχικό κείμενο

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΝΤΙΛΣΙΖΙΑΝ, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΛΑΜΠΡΟΣ ΤΣΟΥΝΗΣ

Εθεωρείτο εξαφανισμένο είδος από την ελληνική και την παγκόσμια χλωρίδα για περισσότερο από έναν αιώνα. Κι όμως, η Micromeria acropolitana, το ενδημικό φυτό της Ακρόπολης που ζει μόνο εκεί και πουθενά αλλού στον κόσμο, ανακαλύφθηκε ξανά στον Ιερό Βράχο.

Η χαμένη για πάνω από έναν αιώνα «μικρομέρια της Ακρόπολης», «το στενότοπο ενδημικό της φυτό, ένα φυτό που ζει μόνο σε αυτή την περιοχή και πουθενά αλλού στο κόσμο», καταγράφεται και πάλι στην εν ζωή χλωρίδα του Ιερού Βράχου. Χάρη στον Ελληνα βιολόγο Γρηγόρη Τσούνη και τον 17χρονο γιο του Λάμπρο, που εντοπίζουν στην Ακρόπολη μικρό πληθυσμό από μικρομέριες. Και που μόλις ανακαλύπτουν ότι είναι ο «χαμένος θησαυρός της Ακρόπολης», καταφεύγουν άμεσα στους ειδικούς.

Η πρώτη ιστορική αναφορά στη Micromeria acropolitana σημειώνεται από τον Αυστριακό βοτανολόγο Halacsy το 1908. Από τότε μέχρι σήμερα τα ίχνη της χάνονται. Ντύνεται με ένα πέπλο μυστηρίου και χαρακτηρίζεται «φυτό-φάντασμα». Μάλιστα, το 1998, ο καθηγητής Βοτανικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Αρτέμης Γιαννίτσαρος κάνει λόγο για «εξαφανισθέν είδος από την ελληνική και γενικά την παγκόσμια χλωρίδα». Και πιο πρόσφατα, το 2003, ο βοτανολόγος Θεοφάνης Κωνσταντινίδης σε άρθρο του στην «Καθημερινή» αναφέρεται στη «μυστηριώδη Micromeria acropolitana (Μικρομέρια της Ακρόπολης)», την οποία «εδώ και έναν αιώνα κανένας δεν έχει ξαναδεί ούτε στο βράχο της Ακρόπολης ούτε κάπου αλλού». Ή μήπως όχι;

Από το 2004 ο Γρηγόρης Τσούνης, καθώς γράφει το βιβλίο του «Γύρω από την Ακρόπολη», παρατηρεί και καταγράφει το πλούσιο οικοσύστημα της περιοχής. Και δύο χρόνια αργότερα, σε βόλτα μαζί με τον γιο του, «σκοντάφτουν» επάνω. «Μόλις το είδα από μακριά λέω «να μια μικρομέρια» - γιατί τα φύλλα του έχουν μικρά μέρη. Αλλά ποια μικρομέρια ακριβώς;».

Το ραντεβού δίνεται στην Ακρόπολη. Η Δρ Κιτ Ταν από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης είναι πρόσωπο-κλειδί. Διεθνώς αναγνωρισμένη και συγγραφέας ενδελεχούς τόμου για τα ενδημικά φυτά της Πελοποννήσου. Τώρα μπροστά τους προβάλλει ένας μικρός πληθυσμός από 200 φυτά. Με ύψος 5 έως 20 εκ., με ανατολικό προσανατολισμό -για να «βλέπει» ήλιο- και σε ύψος 156 μέτρα. Ανθισμένος από Μάιο έως Ιούνιο και με μικρά ροζ άνθη. Πάνω σε πέτρες τειχών και σχισμές με λίγο χώμα. Κι όλα αυτά στον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης. Ναι, είναι το πολυετές φυτό-«μύθος»: η Micromeria acropolitana Halacsy, της οικογένειας Labiatae.

Και οι τρεις πλέον κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Κρατούν για λόγους ασφαλείας «μυστικό» το ακριβές σημείο όπου φύεται η μικρομέρια. Τι απομένει; «Να επικοινωνήσουμε με τον υπουργό Πολιτισμού, να του παρουσιάσουμε το θέμα και να του πούμε πώς να ληφθούν μέτρα προστασίας του φυτού χωρίς δαπάνες». Το φυτό κινδυνεύει από την ανθρώπινη παρουσία, την τουριστική δραστηριότητα, την εκρίζωση και τον καθαρισμό του αρχαιολογικού χώρου. «Οπως δείχνουμε ενδιαφέρον για τα μνημεία του πολιτισμού μας, οφείλουμε να δείξουμε το ανάλογο ενδιαφέρον και για τους θησαυρούς της φυσικής μας κληρονομιάς».

«Το φυτό δεν είδαμε να το επισκέπτονται μέλισσες, σφήκες ή πεταλούδες. Κοντά του πολλές φορές συναντήσαμε μυρμηγκοφωλιές. Είδαμε μυρμήγκια να μεταφέρουν τους μαύρους μικρούς σπόρους της», όπως καταγράφουν. «Και φύεται συχνά πολύ κοντά ή μαζί με την πικραλίδα Picris sp. που την επισκέπτονται συχνά διάφορα είδη από πεταλούδες».

"   Οι Γρηγόρης και Λάμπρος Τσούνης θα ήθελαν να ευχαριστήσουν την Α΄ Εφορεία Προϊστορικών-Κλασσικών Αρχαιοτήτων και τους ανθρώπους της. Ειδικά, τον κ. Δημήτρη Μπίθα για τη βοήθειά του. Τους φύλακες της Ακρόπολης για την ευγένεια και τη συμπαράστασή τους.

Hμερομηνία :  08-08-09Copyright:   http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathcommon_2_08/08/2009_1289061

Ξοδευτηκαν 300-400 εκ. Ευρω για καταστολη και μολις 50 εκ για την προληψη και φυλαξη

Ελλειπης συντονισμος- υπαρχουν υπηρεσιες που η μια δεν μιλαει στην αλλη

Ανακατευονται πολλοι φορεις που στο τελος λειτουργουν ανταγωνιστικα

Πολιτικη προστασια καθηκον της οποιας ειναι η οργανωση ολων των φορεων που δεν ανηκουν στο δημοσιο πχ των εθελοντων- ανυπαρκτη.Θυμαμαι το 2007 στην Παρνηθα κατι ασχετους τυπους να ψαχνουν πως να πανε στον Αγιο Πετρο και το Κεραμιδι.

Διαλυσαν το σωμα των δασοκομαντος

Πολλοι αρμοδιοι-επικαλυψη αρμοδιοτητων-ανευθυνοτητα.Αν τους ρωτησεις ολοι πιστευουν οτι εκαναν τη δουλεια τους σωστα!

Δεν υπαχει κτηματολογιο, δασολογιο, δασικοι χαρτες,χαρτογραφηση και ομαδοποιηση βλαστησης και βρισκομαστε εκ των υστερων να κυνηγαμε την φωτια απο πισω

Μεγαλος αριθμος εμπρησμων ξεκιναει για αλλαγη χρησης γης

Οι πολιτικες που εφαρμοζονται ευνοουν τους καταπατητες

Ποιοι ειναι λοιπον αυτοι οι πολιτικοι,οι δημοσιοι φορεις,οι υπηρεσιες που εμπλεκονται στην υποθεση της προστασιας του περιβαλλοντος στην χωρα μας.

Ειναι ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΑΣ

Εμεις οι ιδιοι που παμε και αγοραζουμε αγρους να βαλουμε το αυθαιρετο,κτιζουμε πανω στα ρεματα και στα δαση,πεταμε αποβλητα,γεμιζουμε σκουπιδια τις παραλιες,δεν σεβομαστε το περιβαλλον,και ερχεται η ωρα να πληρωσουμε.

Δεν μας φταινε σε τιποτα ομως οι επομενες γενιες ουτε ο πλανητης ειναι ιδιοκτησια μας.Δανεικος ειναι απο τα παιδια μας και οφειλουμε να τον παραδωσουμε αν οχι καλυτερο τουλαχιστον οπως οπως τον βρηκαμε.

Ιδρωνει κανενος το αυτι?

Απο οσο μπορω να κρινω βλεποντας τριγυρω την συμπεριφορα της πλοιονοτητας των νεοελληνων

μαλλον οχι.

Μην ρωτας λοιπον τι μπορει να κανει η Πατριδα σου για σενα.Αναρωτησου τι μπορεις να κανεις εσυ για αυτη

300.00 ελατακια μεγαλωνουν στο φυτωριο.Προκειται για δενδρακια που εγιναν απο τους σπορους της Παρνηθας,και συλλεχθηκαν για το σκοπο αυτο

Περσι φυτευθηκαν 40.000 ελατα και απο οτι μας λενε οι δασολογοι η επιτυχια σε πολλες περιοχες αγγιζει το 80%.Αλλα 100.000 δενδρακια μαυρης πευκης φυτευθηκαν φετος καθως και 50.000 τελαρα με δεκαδες σπορους κυριως ελατης.

Μεχρι στιγμης εχουν αναδασωθει 1500 στρεματα απο την συνολικη εκταση 36.338 στρεματων που χαθηκαν στην φωτια.Τα 21.800 ηταν δασος καφαλληνιακης ελατης και ειναι το πιο δυσκολο κομματι να αναγεννηθει.

Επομενως,ας μην τρεφουμε αυταπατες.Θελει μεγαλη προσπαθεια και προγραμματισμο μακροπροθεσμο για να υπαρξει μελλον στο βουνο.

Βεβαια η οποια επιτυχια στην αναδασωση αφορα μερη με καλη συσταση εδαφους.Στα βραχωδη σημεια δεν εχει γινει τιποτα ακομα,με ορατο πλεον τον κινδυνο να ερημοποιηθουν.

Μονη λυση για αυτα εκτος τις οποιες βαθμιδες εχουν τοποθετηθει,να μεταφερθει χωμα και να δημιουργηθει προδασος για να μπορεσει η φυση να ανακαμψει.Και ειναι πολλα τα μερη αυτα δυστυχως!

Φευγοντας απο την περιοχη που βρισκεται το φυτωριο βρεθηκαμε για μια ακομη φορα στην θεση Παλαιοχωρι.Ενα τοπο που κληρονομησαμε απο τους παπουδες μας.εκει ζουσαμε τους καλοκαιρινους μηνες απο μικρα παιδια.Ηταν το δευτερο σπιτι μας.Μεγαλωσαμε καναμε οικογενεια,παιδια,και συνεχιζαμε να ανεβαινουμε καθε χρονο σε πεισμα των καιρων που θελει τον κοσμο να τρεχει στις παραλιες.Οποιος ομως εχει ζησει στο βουνο,καταλαβαινει την διαφορα.

Αναψαμε το καντηλι στο παρεκκλησι του Προφητη Ηλια και καναμε μια βολτα τριγυρω αναπολωντας τις ανεμελες στιγμες που ζησαμε στο βουνο.Καποιοι απο εμας εχουν ακομη εδω τα πραγματα τους,σημαδι οτι οι Παραθεριστες δεν εφυγαν απο το βουνο.Αλλωστε αυτη η οαση πρασινου στην μεση της καμμενης εκτασης δεν ειναι τυχαιο γεγονος!

Οταν η Αθηνα κοιταγε τις φλογες απο μακρυα,καποιοι ανθρωποι αφηνοντας την ανεση του καναπε τους,βρεθηκαν να παλευουν με ανισους ορους την πυρινη λαιλαπα στην κορυφη του βουνου,για μερες αφηνοντας πισω σπιτι,οικογενεια,δουλειες,με ιδια μεσα και προσωπικα εξοδα χωρις να ζητησουν καμμια αναγνωριση απο τους υπολοιπους συμπολιτες τους.Καποιοι αλλοι  αρκεστηκαν να κριτικαρουν εκ του ασφαλους τον κρατικο μηχανισμο και την πυροσβεστικη χωρις να εχουν βρεθει ποτε τους μπροστα σε φωτια και ειδικα τετοιου μεγεθους!.Και σας πληροφορω οτι οι πυροσβεστες μας με τις συνθηκες που δουλευουν ειναι ΗΡΩΕΣ.Ασε που ειναι εξαιρετικα ατομα ολοι τους,υπερβαλλουν εαυτο και εχουν και θυματα πολλες φορες χωρις να τους αναγνωριζουν στο ελαχιστο.

Οταν λοιπον καποιοι θα ντρεπονται γιατι καηκε η Παρνηθα,και καποιοι αλλοι θα κλαινε τη μοιρα του που δεν θα ξαναδουν το ελατοδασος,εμεις θα εχουμε την συνειδηση μας ησυχη.Καναμε το καθηκον μας απεναντι στην φυση,και στο βουνο που αγαπησαμε. Αφησαμε τον σπορο της ζωης!Για τις επομενες γενιες

Δευτέρα, 30 Αυγούστου 2004. - Παροπλίζεται το πλοίο-σύμβολο της τουρκικής αμφισβήτησης της υφαλοκρηπίδας στο Aιγαίο για να αντικατασταθεί με νεότερο. Στις 19 Mαρτίου 1987 η έξοδός του λίγο έλειψε να προκαλέσει πόλεμο. Tι λένε πιλότοι που είχαν εντολή να το βυθίσουν.

Tο «Πίρι Pέις», το πλοίο συνώνυμο των ελληνοτουρκικών κρίσεων, παροπλίζεται μετά από 24 χρόνια υπηρεσίας στον τουρκικό στόλο. Tο πλοίο-σύμβολο της τουρκικής πολιτικής αμφισβήτησης της υφαλοκρηπίδας παροπλίζεται για να αντικατασταθεί από νεότερο πλοίο, πιθανώς το ωκεανογραφικό «Cubuklu» (A-594), το οποίο πρόσφατα άρχισε να ακολουθεί την ίδια διαδρομή που ακολουθούσαν το «Πίρι Pέις» και το «Xόρα» στο Aιγαίο. Tο «Πίρι Pέις» εντάχθηκε στον τουρκικό στόλο το 1980, προερχόμενο από το αμερικανικό Nαυτικό, όπου έφερε το όνομα «USS Tang».

Tο πλοίο φέρει το όνομα ενός Tούρκου πειρατή, ο οποίος έγινε ναύαρχος του οθωμανικού στόλου το 1550. Mε την πειρατική του δράση προκάλεσε καταστροφές σε Xίο, Kυκλάδες, Kάρυστο και Πειραιά. Tο πλοίο ανήκει στο Iνστιτούτο Θαλάσσιας Eπιστήμης και Tεχνολογίας, του «Πανεπιστημίου της 9ης Σεπτεμβρίου» στη Σμύρνη. Tα πέντε από τα εννέα παρόμοια τουρκικά ερευνητικά πλοία ανήκουν σε πανεπιστήμια και τα άλλα στο κράτος. Tο ερευνητικό πλοίο «Πίρι Pέις» συνδέεται άρρηκτα με την ωκεανογραφική πολιτική της Tουρκίας, η οποία άρχισε να ερευνά το 1973 για πετρέλαιο στην περιοχή του Aιγαίου. Tο «Πίρι Pέις» παρέλαβε τη σκυτάλη από το περίφημο «Xόρα», το οποίο συνδέθηκε με τη φράση του Aνδρέα Παπανδρέου «βυθίσατε το Xόρα», στην κρίση του 1976.

Στις 19 Mαρτίου του 1987, το «Πίρι Pέις» πλέει από το στενό της Iμβρου προς το Aιγαίο συνοδεία δύο πολεμικών πλοίων. Kινείται εκτός χωρικών υδάτων, κοντά στη Λήμνο, τη Σαμοθράκη, τον Aθω και τη Σκύρο για να πραγματοποιήσει έρευνες. Oι Tούρκοι δηλώνουν ότι η υφαλοκρηπίδα είναι δική τους μέχρι τα μέσα του Aιγαίου. O Aνδρέας Παπανδρέου αποφασίζει ότι «θα αντιδράσουμε δυναμικά». O τουρκικός στόλος συγκεντρώνεται στον Eύξεινο Πόντο. Hταν ανήμερα της εθνικής επετείου της 25ης Mαρτίου.

Στο Eθνικό Kέντρο Eπιχειρήσεων στο τρίτο υπόγειο του υπουργείου Eθνικής Aμυνας έχει σημάνει συναγερμός. Aποφασίζεται κινητοποίηση όλων των δυνάμεων. Στα νησιά και στη Θράκη διατάσσεται γενική επιστράτευση. O ελληνικός στόλος έσπευσε στις επίμαχες θαλάσσιες περιοχές. Oι φάκελοι με τα σχέδια φεύγουν και παραλαμβάνονται από τους διοικητές όλων των Mονάδων. «Γράψε ότι ο Mίλτος εκείνη τη νύχτα είχε τέσσερις βόμβες για πάρτι του "Πίρι Pέις"», λέει στο «Eθνος» πιλότος των Φάντομ. «Nα το γράψεις. Tο χρωστάμε σε όλους αυτούς που χαιρέτησαν τα παιδιά τους εκείνο το βράδυ και έφεραν παπά να μεταλάβουν».

O Mίλτος καταθέτει από πρώτο χέρι τη μαρτυρία του:

Σχεδίαση

«Tο "Πίρι Pέις" είχε βγει με τέσσερα συνοδευτικά πλοία. H Πολεμική Aεροπορία είχε σχεδιάσει αποστολή με 70 αεροσκάφη. H σχεδίαση είχε γίνει από τον αρχηγό ATA. Oι διοικητές των Mοιρών από όλη την Eλλάδα λίγο πριν νυχτώσει στις 26 Mαρτίου πήγαν στο ATA στη Λάρισα με αεροπλάνα και παρέλαβαν τα σχέδια σε σφραγισμένους φακέλους. Στις έξι το πρωί θα βυθίζαμε τον στολίσκο. Tο KYΣEA το είχε εγκρίνει. Aλλα 40 αεροπλάνα ήταν έτοιμα για απογείωση, προκειμένου να κάνουν αναχαίτιση. Για εμάς ήταν πόλεμος, το είχαμε πάρει απόφαση.

Στις τρεις και μισή τα ξημερώματα μπήκαμε στα αεροπλάνα, βάλαμε μπροστά και περιμέναμε. Hμασταν δεμένοι στο κόκπιτ και δεν μιλούσαμε. Δεν είχαμε καρδιοχτύπι, απλά δεν μιλούσαμε. Hμασταν πολύ ήρεμοι. Λέγαμε, επιτέλους, ας γίνει. Tα αεροπλάνα θα συναντιόνταν σε συγκεκριμένο σημείο και ύστερα... όποιον πάρει ο χάρος. Σε 2,5 λεπτά θα τελείωναν όλα. Aν απογειωνόμασταν, δεν υπήρχε επιστροφή. Tελικά στις έξι παρά τέταρτο το πρωί υπέκλεψαν τηλέφωνο από το κοντινό τουρκικό ραντάρ και έμαθαν ότι το «Πίρι Pέις» δεν θα βγει. Στις έξι και τέταρτο μας είπαν ότι όλα είχαν τελειώσει». Tο «Πίρι Pέις» δεν βγήκε από τον Kόλπο του Ξηρού. Tα πράγματα έδειχναν ότι είχαν ηρεμήσει. O Aνδρέας Παπανδρέου εξέφρασε «συγκρατημένη αισιοδοξία». Mια εβδομάδα μετά την κρίση, δεν πετούσε τίποτε στον εναέριο χώρο.

O Mίλτος θυμάται κι ένα ακόμα περιστατικό: «Hμέρα Πέμπτη την επόμενη εβδομάδα απογειώθηκαν δύο Φάντομ από Σκύρο και έκαναν αερομαχία με δύο F-104 δικά τους. Kυβερνήτες ο Γιάννης κι εγώ. Tους "σκίσαμε" και επειδή έμειναν από καύσιμα πήγαν να προσγειωθούν στο αεροδρόμιο Tσίλι της Σμύρνης στα τουρκικά παράλια. O Γιάννης μού φώναξε να ακολουθήσω. Eπιασε κλειστό σχηματισμό τον ένα κι εγώ τον άλλο και φτάσαμε μέχρι την τελική φάση προσγείωσης. Kάναμε «touch and go» (άγγιγμα και απογείωση) στο τουρκικό αεροδρόμιο!

Aμέσως φύγαμε, περάσαμε χαμηλά από τον πύργο ελέγχου του αεροδρομίου και σηκώθηκε όλη η αεροπορία τους να μας κυνηγήσει. Tο ραντάρ της Mυκόνου φώναζε σαν τρελό. Hταν ο Θύμιος που κατάλαβε τι έγινε. Tότε πετάξαμε υπερηχητικά από όλα τα χωριά τους. Πετούσαμε πολύ μα πολύ χαμηλά κάπου στα 10 με 15 μέτρα και... ισιώσαμε όλα τα τζάμια. Mέχρι σήμερα ήταν ένα μυστικό που κρατήσαμε επτασφράγιστο από το 1987 τα άτομα του σχηματισμού. Eχουν περάσει χρόνια, μπορείς να το γράψεις.».

Συνάντηση
Λίγους μήνες αργότερα, ο Aνδρέας Παπανδρέου συναντήθηκε με τον Tουργκούτ Oζάλ στο Λονδίνο. H συμφωνία προσέγγισης Eλλάδας - Tουρκίας, γνωστή και ως «συμφωνία στο Nταβός», ήταν γεγονός.Tο «Πίρι Pέις» επανεμφανίζεται στο πολιτικό προσκήνιο το 2001. H Tουρκία ανακοινώνει αιφνιδιαστικά ότι το «Πίρι Pέις» θα κάνει επιστημονικές έρευνες τον Iούνιο στο Nότιο Aιγαίο και στην περιοχή της Aνατολικής Mεσογείου. Στην Eλλάδα σημαίνει συναγερμός. O τότε υπουργός Eξωτερικών Γιώργος Παπανδρέου σπεύδει να συναντήσει τον Iσμαήλ Tζεμ. Mετά τη συνάντηση, ο Tούρκος υπουργός δηλώνει ότι το ερευνητικό σκάφος δεν θα πραγματοποιήσει έρευνες στην περιοχή της Pόδου, της Kαρπάθου και στο Kαστελόριζο. Tην επόμενη χρονιά, το «Πίρι Pέις» επανεμφανίζεται στον Kόλπο του Ξηρού και στη θαλάσσια περιοχή της Θάσου, όπου γίνονταν έρευνες από ελληνικές εταιρείες για πετρέλαιο. Παραμένει για περίπου 15 μέρες και ξαναμπαίνει στα τουρκικά ύδατα.

Η Άννα έχει ακουστά για το νέφος στο Λονδίνο που την δεκαετία του 1950 σκότωσε 2.000 ανθρώπους μέσα σε μια εβδομάδα. Η ίδια θυμάται, από την παιδική της ηλικία, τα βραδινά δελτία ειδήσεων που έδειχναν νεκρά ψάρια όταν η «όξινη βροχή» πρωτοείδε το φως της δημοσιότητας τη δεκαετία του 1970.

Η μητρότητα και μία πρόσφατη κρίση άσθματος της έφεραν εύλογα στο νου την ατμοσφαιρική ρύπανση. Είναι γεγονός ότι εκπομπές μεγάλου αριθμού ατμοσφαιρικών ρύπων έχουν κατακλύσει ουσιαστικά την Ευρώπη από την παιδική ηλικία της Άννας. Ο αέρας, που αυτή και ο Γιόχαν αναπνέουν, έχει βελτιωθεί αρκετά συγκριτικά με το παρελθόν και η πολιτική για τον ατμοσφαιρικό αέρα αποτελεί μία από τις μεγάλες επιτυχίες αναφορικά με τις προσπάθειες που έχουν καταβληθεί από την ΕΕ σε περιβαλλοντικό επίπεδο. Πιο συγκεκριμένα, η πολιτική της ΕΕ έχει δραστικά μειώσει τις εκπομπές του θείου, που αποτελεί το βασικό συστατικό της «όξινης βροχής».

Αντίθετα, το άζωτο, που αποτελεί επίσης βασικό συστατικό της «όξινης βροχής», δεν έχει αντιμετωπιστεί στον ίδιο βαθμό και γι' αυτό συνεχίζει να προκαλεί σημαντικά προβλήματα. Μία σημαντική μερίδα του αστικού πληθυσμού της Ευρώπης ζει ακόμη και σήμερα σε πόλεις όπου τα όρια που έχει θεσπίσει η ΕΕ για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα, τα οποία προστατεύουν την υγεία του ανθρώπου, υπερβαίνονται σε τακτική βάση. Κάθε χρόνο, πολύ περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν πρόωρα από την ρύπανση του ατμοσφαιρικού αέρα από όσους χάνουν την ζωή τους από τροχαία ατυχήματα.

Ο ευρωπαϊκός στόχος για την επίτευξη επιπέδων ποιότητας ατμοσφαιρικού αέρα, που δεν θα προκαλούν βλάβες στην υγεία των ανθρώπων ή στο περιβάλλον, δεν έχει ακόμη επιτευχθεί. Η ανάλυση του ΕΟΠ εισηγείται ότι 15 από τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ δεν θα επιτύχουν έναν ή περισσότερους από τους νομικά δεσμευτικούς στόχους για το 2010 όσον αφορά τη μείωση των επιβλαβών ατμοσφαιρικών ρύπων.

Δύο ρύποι, τα λεπτά σωματίδια και το όζον σε επίπεδο εδάφους, αναγνωρίζονται, κατά κανόνα, σήμερα ως οι πιο σημαντικοί από πλευράς επιπτώσεων στην υγεία του ανθρώπου. Η παρατεταμένη έκθεση σε υψηλά επίπεδα ρύπων μπορεί να οδηγήσει σε σειρά επιπτώσεων στην υγεία, που κυμαίνονται από ήπιο ερεθισμό του αναπνευστικού συστήματος έως τον πρόωρο θάνατο.

Τα σωματίδια, ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια ποικιλία μικροσκοπικών σωματιδίων που προέρχονται από πηγές όπως τα καυσαέρια των οχημάτων και τις εστίες θέρμανσης σε κατοικίες, προσβάλλουν τους πνεύμονες. Η έκθεση μπορεί να βλάψει ανθρώπους κάθε ηλικίας ενώ οι άνθρωποι με καρδιακά και αναπνευστικά προβλήματα κινδυνεύουν ιδιαίτερα.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του ΕΟΠ, από το 1997 ο αστικός πληθυσμός της Ευρώπης σε ποσοστό έως 50% μπορεί να εκτεθεί σε συγκεντρώσεις σωματιδίων πάνω από τα όρια που έχουν τεθεί από την ΕΕ για την προστασία της ανθρώπινης υγείας. Ποσοστό έως και 61% του αστικού πληθυσμού μπορεί να έχει ήδη εκτεθεί σε επίπεδα όζοντος που υπερβαίνουν τον στόχο της ΕΕ. Έχει υπολογιστεί ότι τα PM2.5 (λεπτά σωματίδια) στον αέρα μειώνουν το στατιστικό προσδόκιμο ζωής στην ΕΕ κατά χρονικό διάστημα που υπερβαίνει τους οκτώ μήνες.

Ο ΕΟΠ έχει παρατηρήσει ότι, ενώ οι εκπομπές αυτών των δύο βασικών ατμοσφαιρικών ρύπων έχουν μειωθεί από το 1997, οι μετρούμενες συγκεντρώσεις στον αέρα που αναπνέουμε έχουν παραμείνει κατά το μεγαλύτερο μέρος τους οι ίδιες. Μέχρι τώρα δεν γνωρίζουμε για ποιο λόγο δεν έχουν αποκλιμακωθεί οι συγκεντρώσεις στο περιβάλλον, αλλά αυτό θα μπορούσε να οφείλεται σε συνδυασμό πολλών παραγόντων. Οι αυξημένες θερμοκρασίες που προκαλούνται από την κλιματική αλλαγή θα μπορούσαν να επηρεάζουν την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα. ενδεχομένως να είμαστε στο ακραίο σημείο υποδοχής της ρύπανσης από άλλες ηπείρους. Ένας άλλος παράγοντας είναι οι φυσικές εκπομπές οζονογόνων ουσιών που εκλύονται από τα δέντρα για παράδειγμα.

Η Άννα σχεδιάζει να περάσει μια μέρα στην εξοχή με τον Γιόχαν. Πριν φύγουν από το διαμέρισμά τους, η Άννα συνδέεται με το IRCEL, μία διαδικτυακή κυβερνητική υπηρεσία η οποία παρέχει έναν κόμβο τακτικής πληροφόρησης για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα σε ολόκληρο το Βέλγιο. Χρησιμοποιώντας χάρτες, η Άννα μπορεί να μελετήσει ενδείξεις και προβλέψεις, ανάμεσα σε άλλα, για τα σωματίδια, το όζον, το διοξείδιο του αζώτου και το διοξείδιο του θείου. Τα δεδομένα αναμεταδίδονται στο δίκτυο από σταθμούς παρακολούθησης που βρίσκονται εγκατεστημένοι σε ολόκληρη την χώρα.

Οι βελτιώσεις, που έχουν λάβει χώρα όσον αφορά την παρακολούθηση και την διαθεσιμότητα πληροφοριών για την ατμοσφαιρική ρύπανση, είναι μία ακόμη από τις επιτυχίες των τελευταίων χρόνων. Για παράδειγμα, τα τοπικά στοιχεία για τα επίπεδα όζοντος διαβιβάζονται σήμερα στον «διαδικτυακό τόπο για το όζον» ( 1) του ΕΟΠ, που παρέχει μια επισκόπηση της κατάστασης σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Η Άννα ξετυλίγει ένα χάρτη του Βελγίου, κάνοντας μεγέθυνση σε ένα σταθμό παρακολούθησης που βρίσκεται στο κέντρο των Βρυξελλών, σε απόσταση μικρότερη από δύο χιλιόμετρα από το σπίτι της.

Η ένδειξη, που έχει ληφθεί λίγα λεπτά πριν, δείχνει υψηλά επίπεδα όζοντος στις Βρυξέλλες. Όντως, ο ιστότοπος προβλέπει ότι τα επίπεδα θα υπερβούν τις τιμές στόχο της ΕΕ αργότερα μέσα στην μέρα και, ξανά, την επόμενη μέρα (Σχήμα 1).

Η Άννα φεύγει από την πολυκατοικία της και κατευθύνεται στον κοντινότερο σταθμό του μετρό, σε απόσταση 10 λεπτών με τα πόδια. Έξω, στον δρόμο, είναι εύκολο να δει κανείς -και να οσφρήσει- τις επιπτώσεις του κυκλοφοριακού προβλήματος της πόλης.

Οι εκπομπές καυσαερίων από αυτοκίνητα στο κέντρο των Βρυξελλών, και σε όλες τις μεγαλύτερες πόλεις, ερεθίζουν την αναπνευστική οδό, τα μάτια και τους πνεύμονες. Η Άννα και ο Γιόχαν κατευθύνονται στο τοπικό σταθμό τραίνων και πηγαίνουν στην εξοχή.

Λίγο μετά, η Άννα και ο Γιόχαν εισέρχονται σε ένα εθνικό πάρκο, ακριβώς έξω από τις Βρυξέλλες. Μια πινακίδα τους ενημερώνει ότι επισκέπτονται την τοποθεσία Natura 2000, ένα μέρος του οικολογικού δικτύου σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, που έχει δημιουργηθεί για να προστατεύσει τα φυσικά ενδιαιτήματα (οικοτόπους) και να διασώσει τη χλωρίδα και την πανίδα.

Τι είναι όμως αυτή η μυρουδιά; Ένα τρακτέρ ψεκάζει υγρή κοπριά (υγρό λίπασμα) σε ένα χωράφι, όχι πολύ μακριά τους. Αυτό προκαλεί ερεθισμό, σκέφτεται η Άννα, αλλά αποτελεί μέρος της πραγματικής ζωής στην ύπαιθρο, η οποία παρουσιάζεται με έναν μάλλον πιο ρομαντικό τρόπο στα εικονογραφημένα βιβλία του Γιόχαν.

Η έντονη μυρουδιά αυτή προκαλείται από συνολικά 40 στον αριθμό, διαφορετικές χημικές ουσίες που εκπέμπονται από την κοπριά. Μία από αυτές είναι η αμμωνία (NH3), μία πτητική ένωση του αζώτου. Σε πολύ υψηλές συγκεντρώσεις, η NH3 είναι καυστική και μπορεί να προκαλέσει βλάβες στην αναπνευστική οδό. Ωστόσο, τα επίπεδα δεν είναι επικίνδυνα για την υγεία του ανθρώπου. Η Άννα μπορεί να πάρει μια ανάσα, αν και δύσοσμη, βγάζοντας έναν αναστεναγμό ανακούφισης.

Το άζωτο είναι μία θεμελιώδης θρεπτική ουσία στη φύση. Τύποι του δραστικού αζώτου χρησιμοποιούνται από το σώμα μας για την παραγωγή πρωτεϊνών. Ωστόσο, η περίσσεια του αζώτου μπορεί να προκαλέσει σοβαρά περιβαλλοντικά και υγειονομικά προβλήματα.

Η «όξινη βροχή» σχηματίζεται όταν τα επίπεδα του θείου και των οξειδίων του αζώτου στον ατμοσφαιρικό αέρα είναι υψηλά. Μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της ασκούμενης πολιτικής κατά της ατμοσφαιρικής ρύπανσης τις τελευταίες δεκαετίες είναι η μαζική μείωση των εκπομπών του διοξειδίου του θείου. Οι 32 χώρες μέλη του ΕΟΠ μείωσαν τις εκπομπές του θείου κατά 70% μεταξύ των ετών 1990 και 2006. Το άζωτο, από την άλλη μεριά, δεν έχει αντιμετωπιστεί με τέτοια επιτυχία.

Με την μείωση των εκπομπών του θείου, το άζωτο είναι σήμερα το κυρίαρχο οξειδωτικό στοιχείο στον αέρα μας. Η γεωργία και οι μεταφορές είναι οι κύριες πηγές της ρύπανσης από άζωτο. Η γεωργία από μόνη της ευθύνεται για περισσότερο από το 90% των εκπομπών της αμμωνίας (NH3).

Ξαφνικά ο Γιόχαν, ο οποίος περπατούσε κάπως άτσαλα, χάνει την ισορροπία του και πέφτει σε μία συστάδα από αγκαθωτές τσουκνίδες. Η Άννα, αφού τον σήκωσε και τον καθάρισε, παρατήρησε ότι υπήρχαν τσουκνίδες παντού. Η ίδια είχε ζωηρές παιδικές αναμνήσεις από τσουκνίδες στο κήπο ενός γείτονά της. Τότε οι τσουκνίδες αναπτύσσονταν γύρω από έναν σωρό κοπροχώματος που χρησίμευε επίσης ως χώρος απόθεσης κοπριάς πουλερικών. Αυτό που έβλεπε τώρα δεν ήταν μία απλή σύμπτωση. Το αγκαθωτό αυτό φυτό είναι ένας ενδείκτης υψηλών συγκεντρώσεων αζώτου σε εδάφη.

Ο «ευτροφισμός» είναι η πιθανότερη αιτία αυτής της εκρηκτικής ανάπτυξης αγκαθωτών τσουκνίδων γύρω από τον Γιόχαν. Αυτό συμβαίνει όταν πολλές χημικές θρεπτικές ουσίες, όπως το άζωτο

(N) είναι διαθέσιμες σε ένα χερσαίο ή υδάτινο οικοσύστημα. Στο νερό, λαμβάνουν χώρα η υπερβολική φυτική ανάπτυξη και η συνακόλουθη αποσύνθεση, η οποία , με την σειρά της οδηγεί σε περαιτέρω επιπτώσεις συμπεριλαμβανομένης της εξάντλησης του οξυγόνου. Τα ψάρια και άλλα ζώα και φυτά τελικά ασφυκτιούν καθώς η παροχή οξυγόνου εξαντλείται.

Η αφθονία των τσουκνίδων, εδώ, υποδηλώνει ότι, παρότι πρόκειται για ένα προστατευόμενο φυσικό ενδιαίτημα, η τοποθεσία Natura 2000 δεν είναι απρόσβλητη από εναέριες εναποθέσεις αζώτου. Η περίφραξη της περιοχής δεν προσφέρει καμία άμυνα. Στην πραγματικότητα, η κατασκευή ενός θερμοκηπίου γύρω από την περιοχή θα ήταν ο μόνος τρόπος καθολικής προστασίας από αερομεταφερόμενες ουσίες

Επειδή η ρύπανση του ατμοσφαιρικού αέρα δεν γνωρίζει εθνικά σύνορα, το πρόβλημα είναι ανάγκη να αντιμετωπιστεί σε διεθνές επίπεδο. Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τη διασυνοριακή ατμοσφαιρική ρύπανση μεγάλης απόστασης (Σύμβαση LRTAP) που εγκρίθηκε το 1979, υπογράφηκε από 51 χώρες και αποτελεί την βάση του διεθνούς αγώνα για την αντιμετώπιση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.

Παράλληλα, η ΕΕ έχει αναπτύξει πολιτικές που περιορίζουν τις συνολικές εκπομπές κάθε κράτους μέλους, θέτοντας νομικά δεσμευτικά όρια. Η «οδηγία σχετικά με τα Εθνικά Ανώτατα Όρια Εκπομπών» (NECD) αποτελεί βασική πολιτική της ΕΕ. Καθορίζει «ανώτατα όρια» ή όρια για τέσσερις ρύπους: το διοξείδιο του θείου (SO2), τα οξείδια του αζώτου (NOX), πτητικές οργανικές ενώσεις άνευ μεθάνης (NMVOCs) και την αμμωνία (NH3). Τα κράτη μέλη πρέπει να επιτύχουν αυτά τα όρια μέχρι το 2010.

Ο ΕΟΠ θεωρεί ότι απαιτούνται ακόμη παραπέρα μειώσεις εκπομπών προκειμένου να προστατευθεί κατάλληλα το περιβάλλον και η υγεία. Μία ανάλυση του ΕΟΠ των πιο πρόσφατων στοιχείων ( 2) αναφορικά με την NECD δείχνει ότι τα 15 κράτη μέλη αναμένεται να αποτύχουν, όσον αφορά την συμμόρφωση με τουλάχιστον ένα από τα τέσσερα ανώτατα όρια, ενώ 13 κράτη αναμένονται να μην συμμορφωθούν με τα ανώτατα όρια για τους 2 αζωτούχους ρύπους, τα NOX και την NH3 ( 3).

Το 2009, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προγραμματίζει να δημοσιεύσει μία πρόταση για την αναθεώρηση της τρέχουσας NECD, η οποία θα συμπεριλαμβάνει αυστηρότερα ανώτατα όρια για το έτος 2020. Είναι πιθανόν να προταθούν, για πρώτη φορά, εθνικά όρια για τα λεπτά σωματίδια (PM2.5).Η NECD αναφέρεται στις οδηγίες για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα, που θέτουν οριακές τιμές και στοχοθετημένες τιμές για τους σημαντικούς αέριους ρύπους. Τον Απρίλιο του 2008 εκδόθηκε μία νέα οδηγία που ονομάζεται Πρόγραμμα «Καθαρός αέρας για την Ευρώπη» (CAFE). Για πρώτη φορά, η οδηγία αυτή ορίζει νομικά δεσμευτικές οριακές τιμές για τις συγκεντρώσεις λεπτών σωματιδίων (PM2.5) που αναμένεται να επιτευχθούν το 2015. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, επίσης, καταδικάζει τις χώρες που απέτυχαν να συμμορφωθούν με παλαιότερα όρια και, όπου δεν σκιαγραφούνται επαρκή μέτρα για την βελτίωση των επιδόσεων, ξεκίνησε διαδικασίες επί παραβάσει κατά των υπόλογων χωρών.

Αργότερα, το ίδιο βράδυ, η Άννα, ενώ παρακολουθούσε το βραδινό δελτίο ειδήσεων, διαπίστωσε ότι εκδόθηκε προειδοποίηση για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα από την κυβέρνηση ανταποκρινόμενη στα υψηλά επίπεδα όζοντος που υπερέβησαν τα κοινοτικά κατώτερα όρια. Η προειδοποίηση συνιστά στους ανθρώπους με αναπνευστικά προβλήματα να λάβουν μέτρα προφύλαξης όπως την αποφυγή επίπονης άσκησης ενόσω τα επίπεδα του όζοντος παραμένουν υψηλά.

πηγη  eea.europa.eu

Από την πλευρά του το δασαρχείο Πάρνηθας, που έχει την ευθύνη της περιοχής, είπε ότι στο παρελθόν έχει καταθέσει μηνύσεις κατά αγνώστων

  Σχετικά  

• Ανακυκλωμένα απορρίματα στους Θρακομακεδόνες 17.06.2009, 23:19

Δύο χρόνια έχουν περάσει από τη μεγάλη πυρκαγιά στην Πάρνηθα και στους πρόποδες του βουνού, στο δάσος της Αγίας Κυριακής, στοιβάζονται τόνοι σκουπιδιών και μπάζων.

Οι εικόνες που κατέγραψε η κάμερα του ΣΚΑΪ θυμίζουν χωματερή, καθώς στην περιοχή βρίσκοντα πεταμένες πλαστικές σακούλες, τόνοι συμπιεσμένου χαρτιού, μπάζα και πεταμένα λάστιχα.

Σύμφωνα με το δήμαρχο Θρακομακεδόνων, Θέμη Οικονόμου, πρόκειται για τη δεύτερη φορά που υπηρεσίες του δήμου καθαρίζουν την περιοχή.

Ο δήμαρχος Αχαρνών, Παναγιώτης Φωτιάδης, τόνισε ότι τα σκουπίδια που βρίσκονται στην Πάρνηθα είναι εξαιρετικά εύφλεκτα. Επίσης, τόνισε ότι οι χωματερές δε δέχονται μπάζα και έχουν πρόβλημα σχετικά με την εναπόθεσή τους.

Από την πλευρά του το δασαρχείο Πάρνηθας, που έχει την ευθύνη της περιοχής, είπε ότι στο παρελθόν έχει καταθέσει μηνύσεις κατά αγνώστων, ενώ επεξεργάζεται μέτρα φύλαξης της περιοχής.

Απο Ρεπορταζ του ΣΚΑΙ

17/06/09

Η φωτογραφια ειναι απο περσινη επισκεψη μας στο δασος της Αγιας Κυριακης που αναφερει το ρεπορταζ του Σκαι

Αυτο το χαλι υπαρχει σε πολλα σημεια του δασους,και προερχεται συνηθως απο ομαδες τσιγγανων που αναλαμβανουν επι πληρωμη να μεταφερουν τα μπαζα απο διαφορα σημεια της Αττικης,σε χωματερη υποτιθεται, και αφου κρατησουν οτι μεταλλα μπορουν να πουλησουν τα υπολοιπα τα αδειαζουν κρυφα οπου βρουν.

Μεγαλη πληγη που δυστυχως τωρα τελευταια εχουν γινει ανεξελεχτοι.Ειδικα στα δυτικα προαστια,και γυρω απο τους καταυλισμους που διαμενουν καινε ολη μερα σε αυτοσχεδιες φωτιες οτι καλωδιο μαζευουν κλεβοντας τριγυρω τις οικοδομες η ψαχνοντας στα μπαζα και τις χωματερες για να λιωσουν το πλαστικο και να παρουν τον χαλκο,με αποτελεσμα να διασπειρουν διοξινες στο περιβαλλον του ηδη επιβαρημενου λεκανοπεδιου,εξαιρετικα καρκινογονα στοιχεια,επικινδυνα για την υγεια ολων μας.

Αν γινει καποια επιχειρηση στους καταυλισμους που εκτος των αλλων αποτελουν και κεντρα διακινησης καθε ειδους ναρκωτικων-(.Κατα ομαδες συρεουν απο καθε γωνια Ελλαδος σε Ζεφυρι,Μενιδι,Ανω Λιοσια ναρκομανεις,μεσαζοντες,εμποροι καθε εθνικοτητας και ηλικιας)-Το πρωτο που θα γινει ειναι να κατηγορησουν ολα τα μεσα ενημερωσης την Αστυνομια,και τους αγανακτισμενους κατοικους των εν λογω περιοχων για ρατσισμο και αδικες επιθεσεις εναντιον των κακομοιρων των τσιγγανων!!!

Για το θεμα της αντικοινωνικης συμπεριφορας αυτων των ομαδων συμπατριωτων μας,και την δυσπροσαρμοστικοτητα που τους διακρινει θα αναφερθω εκτενεστερα σε καποια ξεχωριστη σελιδα μαζι με φωτο και video που εχω συλλεξει

δειτε ακομα

Έτσι στην ιστοσελίδα  της http://earthobservatory.nasa.gov  μπορεί να δει κάποιος τις άμεσες αλλαγές της εικόνας του πλανήτη από το 1999 έως το 2009.

Από τις λίμνες που στραγγίζουν, τα δάση που εξαφανίζονται, την καταστροφή του όζοντος, την τήξη των πάγων στην Αρκτική και Ανταρκτική, τα έλη στη Μεσοποταμία, την δραστηριότητα του Ήλιου, τις φωτιές στα δάση, τις καταστροφικές καταιγίδες, τις ηφαιστειακές εκρήξεις και σεισμούς, τις ξηρασίες , την αύξηση της θερμοκρασίας έως τα νησιά που γεννιούνται από το πουθενά,  βλέπουμε πως ο κόσμος μας μέρα με τη μέρα δεν είναι πια ο ίδιος. Με αφορμή τη δέκατη επέτειο η NASA παρουσίασαν δορυφορικές φωτογραφίες από τα μέρη όπου οι ανθρώπινες παρεμβάσεις έχουν αλλάξει δραματικά το περιβάλλον, στο τμήμα World of Change

Από τις πιο συγκλονιστικές περιβαλλοντικές καταστροφές τις έχει υποστεί η λίμνη Αράλη, που βρίσκεται ανάμεσα στο Καζακστάν και το Ουζμπεκιστάν και παλιότερα θεωρούταν η τέταρτη πιο μεγάλη λίμνη στον κόσμο με τα 68.000 στρέμματα της επιφάνειάς της. Από τη δεκαετία του '60, που η Σοβιετική Ενωση άρχισε να αλλάζει πορεία στις πιο σημαντικές εκβολές της λίμνης για να ποτίζει μεταξύ άλλων τις τεράστιες φυτείες βαμβακιού, η επιφάνεια της γιγάντιας λίμνης άρχισε να συρρικνώνεται.

Η βιόσφαιρα

Επίσης, η αλλαγή των τροπικών δασών στην περιοχή Ροντόνια του Αμαζονίου. Η διαδικασία της αποψίλωσης δεν έχει σταματήσει ποτέ  και σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στους κτηνοτρόφους, αλλά και τις πολυεθνικές επιχειρήσεις αγροτικών τροφίμων. Σύμφωνα με τους ερευνητές της NASA, τα τελευταία τριάντα χρόνια έχουν καταστραφεί συνολικά 67.764 στρέμματα τροπικού δάσους.

Στα μέσα της δεκαετίας του '60 ο ποταμός Κολοράντο, στα βόρεια του Λας Βέγκας, φράχτηκε. Το αποτέλεσμα ήταν η λίμνη Πάουυελ, μία τεράστια κοιλότητα που παρέχει πόσιμο νερό σε περιοχές της Γιούτα, της Αριζόνα, αλλά και της μακρινής Καλιφόρνιας. Σε φωτογραφίες που τράβηξε το 1999 ο δορυφόρος της NASA «Landsat 5» μπορούσε να διακρίνει κανείς μία τεράστια λίμνη με μεγάλες εκβολές Μόλις έξι χρόνια αργότερα όμως, η κατάσταση άλλαξε ριζικά: εξαιτίας της ασταμάτητης άντλησης το επίπεδο του νερού έχει κατέβει δραματικά.  

Ενα τελευταίο χαρακτηριστικό παράδειγμα της ανθρώπινης παρέμβασης και αλλοίωσης του περιβάλλοντος αποτελούν και οι εικόνες από το Ντουμπάι. Εδώ και αρκετά χρόνια ξεκίνησε η κατασκευή του δημοφιλούς πλέον νησιού σε σχήμα φοίνικα, του Jumeirah Palm Island, του πρώτου εκ των τριών που προβλέπει το σχέδιο. Η διαδοχή των φωτογραφιών στην ιστοσελίδα του Nasa Earth Observatory αποκαλύπτει πώς γεννιέται το πιο μεγάλο νησί στον κόσμο που έχει κατασκευαστεί ποτέ από τον άνθρωπο.

http://www.physics4u.gr/blog

Η λιμνοθάλασσα στη Γιάλοβα

Υψηλές συγκεντρώσεις ψευδαργύρου έως και 6 φορές πάνω από τα επιτρεπτά όρια στη λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας στο νομό Μεσσηνίας, διαπίστωσαν μέλη του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών.

Πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους και σημαντικότερους υδροβιότοπους που είναι ενταγμένος στο δίκτυο Νατούρα.

Σημειώνεται ότι από τη λιμνοθάλασσα αλιεύονται κάθε χρόνο περίπου 20 τόνοι ψαριών.

Ο κύκλος των ηλιακών κηλίδων (σκούρων, ψυχρότερων περιοχών στην επιφάνεια του άστρου μας) είναι περίπου 11ετής και παρατηρήθηκε για πρώτη φορά το 1843. Έχει παρατηρηθεί ότι ανάλογα με το αν οι κηλίδες μεγαλώνουν ή μικραίνουν, το κλίμα της Γης γίνεται θερμότερο ή ψυχρότερο αντίστοιχα. Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, κατά τα τελευταία 12.000 χρόνια, υπήρξαν 27 μεγάλα "ναδίρ" και 19 μεγάλα "ζενίθ" των ηλιακών κηλίδων, δηλαδή εποχές είτε ιδιαίτερα κρύες είτε ιδιαίτερα θερμές.

Στον 20ό αιώνα ο ήλιος ήταν ιδιαίτερα ενεργός στις δεκαετίες του ΄50 και του ΄80. Ο ήλιος έγινε αυξανόμενα ενεργός την ίδια περίπου εποχή που η Γη άρχισε να θερμαίνεται περισσότερο, όμως μέχρι τώρα γενικά οι επιστήμονες απέδιδαν μικρή μόνο επίδραση στον ήλιο (γύρω στο 10-20% σύμφωνα με τα υπολογιστικά κλιματικά μοντέλα) - μια άποψη που ίσως στο μέλλον αλλάξει.

Αυτό που έχει παρατηρηθεί στον 21ό αιώνα, είναι ότι αφού ο ήλιος άρχισε να έχει πια μειωμένη δραστηριότητα, η αύξηση στη θερμοκρασία της Γης άρχισε επίσης να μειώνεται. Αν και στη διάρκεια του 11ετούς κύκλου των κηλίδων, η ενεργειακή παραγωγή του ήλιου μεταβάλλεται μόλις κατά 0,1% (μικρό ποσοστό για να θεωρηθεί σημαντικό για τη Γη), σε απόλυτα νούμερα αυτή η μεταβολή είναι τεράστια και αναλογεί σε 1,3 βατ ενέργειας ανά τετραγωνικό μίλι στην επιφάνεια του πλανήτη μας, ποσότητα που, σύμφωνα με νέες θεωρίες, μπορεί να επηρεάσει σημαντικά το κλίμα και το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ενα 20-30% λεω εγω απο το ελατοδασος που ξεραμε στις επομενες γενιες!

Απο ταμπελες παντως καλα παμε αναδασωση δεν βλεπουμε!

" Ρώσικος Τρυποκάρυδος" (The Russian Woodpecker). Αυτές οι συσκευές αναμετάδοσης ηλεκτρομαγνητικών σημάτων βασίζονται στο πρωταρχικό σχέδιο ενός μεγάλου επιστήμονα, του Νίκολα Τέσλα. Τα Ρώσικα σήματα πάλλονταν στην αρχική τους μορφή στην πολύ επικίνδυνη συχνότητα των 10 Hertz, γνωστή στον επιστημονικό κόσμο ως E.L.F. (Extreme Low Frequency).
Oι αναμεταδότες αυτοί σημάτων Τέσλα δημιουργούν συνεχή κύμματα ELF τα οποία με τη σειρά τους σχηματίζουν διαδοχικά ένα πελώριο "μπλόκο" που αλλάζει την πορεία του ρεύματος αέρα σε πολύ μεγάλο υψόμετρο και φράζει την κανονική ροή του μετώπου των καιρικών συνθηκών. Οι σοβιετικοί αναμεταδότες σημάτων ELF ήταν ικανοί να προκαλέσουν ξηρασίες που διήρκεσαν για αρκετούς μήνες, ακόμα και χρόνια, όπως επίσης και καταστροφικές πλημμύρες.

Όλα ξεκίνησαν με το μεγάλο επιστήμονα που ακούει στο όνομα Νίκολα Τέσλα, ένα σέρβο μετανάστη που πήγε στις ΗΠΑ λίγο πριν τις αρχές του 20ού αιώνα. Ο Tέσλα ήταν αληθινή "μεγαλοφυία". Είχε εφεύρει, ή είχε ανακαλύψει, το ραδιόφωνο, την τηλεόραση, το φωτισμό Νέον, ενώ ήταν εκείνος που ανέπτυξε στην πραγματικότητα το εναλλασόμενο ρεύμα. Είχε επίσης υπολογίσει πώς "να υποκλέψει" μέρος από την άφθονη ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται από τη γήινη περιστροφή.Την ίδια δηλαδή ηλεκτρική ενέργεια η οποία προκαλεί την αστραπή, ενέργεια την οποία μπορούμενα δούμε με γυμνό μάτι.
Πειραματίσθηκε επίσης με την ηλεκτρομαγνητική ροή και μελέτησε το γήινο βαρυτικό πεδίο. Κατά τη διάρκεια της έρευνάς του ανακάλυψε ότι ο ιονισμός της ατμόσφαιρας μπορούσε να αλλάξει όταν φορτιζόταν με μεταδόσεις ραδιοκυμμάτων στο φάσμα χαμηλής συχνότητας των 10 έως 80 Hertz. Ανακάλυψε επίσης ότι θα μπορούσε να προκαλέσει και τον θετικό και τον αρνητικό ιονισμό της ατμόσφαιρας μεταβάλλοντας τη ραδιοσυχνότητα. Οι περαιτέρω έρευνες κατέδειξαν ότι με τον θετικό ιονισμό της ατμόσφαιρας οι άνθρωποι και τα ζώα παρουσίαζαν σημάδια κόπωσης και λήθαργου, ενώ με τον αρνητικό ιονισμό ανεξήγητη ενεργητικότητα.
Μια άλλη ενδιαφέρουσα πτυχή αυτής της τεχνολογίας είναι το αποτέλεσμα που προκαλούν οι ραδιοσυχνότητες όταν προσκρούουν στα μόρια του αέρα. Τα μόρια διεγείρονται και εκπέμπουν αρνητικώς φορτισμένα ηλεκτρόνια που ενώνονται εύκολα με το υδρογόνο και το οξυγόνο και παράγουν μόρια νερού. Όμως το σημαντικότερο είναι ότι αυτός ο τύπος ραδιοκυμμάτων μεταφέρει επίσης θετικά φορτισμένα ιόντα μέσω της ιονόσφαιρας στη μαγνητόσφαιρα. Τότε, τα θετικά φορτισμένα ιόντα παγιδεύονται στις ζώνες Van Allen, κινούμενα ανάμεσα στις περιοχές Aurora Borealis και Aurora Australis, ακριβώς εκεί δηλαδή που όλως συμπτωματικά έχουμε τις τρύπες στα στρώματα του όζοντος.

Το φρέον, ο δολοφόνος του όζοντος, από τη φύση του διαλύεται γρήγορα. Αυτή η έμφυτη ιδιότητά του έρχεται σε αντίφαση με την αντίληψη ότι η συγκέντρωση φρέοντος δημιουργεί τρύπες στα στρώματα του όζοντος στο Βόρειο και Νότιο Πόλο. Εντούτοις, όταν τα ραδιοκύμματα χτυπήσουν τα ήδη αιωρούμενα ιζήματα φρέοντος, αντιδρούν με τέτοιο τρόπο ώστε αυτά δεν μπορούν να μετακινηθούν και να διαλυθούν στη μαγνητόσφαιρα.

Όσο περίεργο και να σας φανεί, οι ηγέτες της παγκόσμιας "ελίτ" έχουν επιβεβαιώσει την ύπαρξη αυτής της τεχνολογίας καθώς και των ικανοτήτων της. Το 1970 o Zbigniew Brzezinski δημοσίευσε ένα βιβλίο με τίτλο "Ανάμεσα σε δυο εποχές". Ο Brzezinski είναι ένας από τους ιδρυτές της Τριμερούς Επιτροπής του Συμβουλίου Ασφαλείας. Στο βιβλίο του αναφέρει: η τεχνολογία θα καταστήσει διαθέσιμες στους ηγέτες σημαντικών εθνών, τεχνικές για τη διεξαγωγή μυστικών εχθροπραξιών, για τις οποίες μόνο ένα στοιχειώδες ελάχιστο των δυνάμεων ασφαλείας θα πρέπει να διατεθεί. Η τεχνολογία της τροποποίησης του καιρού θα μπορούσε να υιοθετηθεί για να παράγει παρατεταμένες περιόδους ξηρασίας ή θυελλών.

Μια ακόμα επιβεβαίωση του ενδιαφέροντος της δυτικής "ελίτ"για τη διαμόρφωση του καιρού ήρθε με ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου του 1989 στην εφημερίδα Washington Post. Το άρθρο αναφέρεται στη Διάσκεψη για το Παγκόσμιο Περιβάλλον που έγινε στο Τόκιο το 1989. Ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, Barber Conable, ο οποίος είναι επίσης μέλος της Τριμερούς Επιτροπής, μίλησε μπροστά στο κοινό περιγράφοντας τους υψηλούς στόχους της δυτικής "ελίτ". Στην ομιλία του, μεταξύ άλλων ανέφερε: "Καθώς οι υψηλότερες θερμοκρασίες μπορούν να προκαλέσουν κάποιες φυσικές καταστροφές, μπορούν επίσης να θερμάνουν κρύα και μη παραγωγικά εδάφη στο Βορρά, καταστώντας τα παραγωγικά".

Υπάρχουν καλά τεκμηριωμένα στοιχεία για το ότι η δυτική ελίτ και οι Σοβιετικοί έχουν συμμετάσχει από την αρχή της δεκαετίας του '70 στην από κοινού καιρική τροποποίηση στο Βόρειο Ημισφαίριο. Το 1971 υποστηρίχθηκε ότι οι ΗΠΑ και οι Σοβιετικοί άρχισαν να συνεργάζονται στα μυστικά προγράμματα τροποποίησης του καιρού. Ένα από αυτά έφερε το όνομα POLEX (Polar Experiment of the Global Atmospheric Research Program) και ένα άλλο AIDJEX (The Arctic Ice Dynamics Joint Experiment). Αυτά τα προγράμματα προσπαθούσαν να λιώσουν τις επιφάνειες του πολικού πάγου. Άλλα αμερκάνικα προγράμματα όπως το NILE BLUE και το CLIMATE DYNAMICS προσπαθούσαν να αλλοιώσουν τεράστιες εκτάσεις αρκτικού πάγου. Υπήρξε ένα ακόμα άρθρο στους New York Times της 16ης Δεκεμβρίου του 1980 το οποίο έκανε λόγο για ένα από κοινού πρόγραμμα των ΗΠΑ και των Σοβιετικών για την ανάπτυξη αναμεταδόσεων κυμάτων E.L.F. από την Ανταρκτική με σκοπό "να υπάρξει αλληλεπίδραση με το γήινο μαγνητικό πεδίο"...

Το σύστημα "Σοβιετικός Τρυποκάρυδος"
Το σοβιετικό πρόγραμμα καιρικής τροποποίησης είναι γνωστό ως ¨σύστημα Τρυποκάρυδου". Περιλαμβάνει μεταδόσεις κυμάτων ακραίως χαμηλής συχνότητας των 10 περίπου Hertz, κάνοντας χρήση συσκευών μετάδοσης Tesla σε περιοχές όπως το Angarsk και Khabarovsk στη Σιβηρία, Nikolayev στην Ουκρανία, Ρήγα στη Λεττονία, καθώς και σε μια περιοχή 100 περίπου χιλιομέτρων νότια της πρωτεύουσας της Κούβας, Αβάνα. Για να πάρετε μια ιδέα για το μέγεθος του εγχειρήματος, φανταστείτε ότι στην περιοχή δίπλα στην Αβάνα το σύστημα συντηρείται και λειτουργεί με ένα προσωπικό 2.500 περίπου ατόμων.

Οι συσκευές αναμεταδίδουν ηλεκτρομαγνητικά κύματα που δημιουργούν ένα κλιμακωτό δίχτυ συχνοτήτων E.L.F. πέρα από τις ΗΠΑ. Αυτό γίνεται με την ανά ζεύγη διαβίβαση διαδοχικών κυμάτων χαμηλής συχνότητας, έτσι ώστε να συγκλίνουν σ' ένα προκαθορισμένο σημείο προκαλώντας ρήγμα στην ατμόσφαιρα. Η τεχνολογία αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αλλάξει την πορεία της δέσμης του ρεύματος του αέρα και να φτιάξει ένα "μπλόκο" μεγάλης διάρκειας φρενάροντας ή προκαλώντας καιρικά φαινόμενα.

G.W.E.N.
Ένα σύστημα παρόμοιο με τον "Σοβιετικό Τρυποκάρυδο" στήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες και ονομάσθηκε Ground Wave Emergency Network (Δίκτυο Επίγειων Κυμάτων Έκτακτης Ανάγκης) ή GWEN. Το δίκτυο αυτό φτιάχτηκε υπό την καμουφλαρισμένη ή πιθανώς διπλή χρησιμοποίηση ενός συστήματος επικοινωνιών εκτάκτου ανάγκης το οποίο δε θα μπορούσε να διακοπεί από ηλεκτρομαγνητικούς παλμούς σε περίπτωση πυρηνικού πολέμου.

Οι μονάδες GWEN είναι σε θέση να αλλοιώσουν το μαγνητικό πεδίο σε μια ακτίνα 200 - 250 μιλίων. Οι μεμονωμένες μονάδες αποτελούνται από ψηλούς πύργους των 300 ποδιών περίπου, οι οποίοι μεταδίδουν τα ραδιοκύματα μέσω των εκατοντάδων γυμνών καλωδίων χαλκού εκ των οποίων έκαστο έχει μήκος περί τα 300 πόδια. Τα καλώδια αυτά θάβονται στο έδαφος με τέτοιο τρόπο που να ακτινοβολούν προς τα έξω από τη βάση του κάθε πύργου. Τα καλώδια αλληλεπιδρούν με τη γη ως καλός αγωγός ακτινοβολώντας της ενέργεια των ραδιοκυμάτων για πολύ μεγάλες αποστάσεις μέσω του εδάφους.
Τέτοιες μονάδες βρίσκονται στο Τέξας, τη Νεβάδα, το Μέιν, τη βόρεια και νότια Καρολίνα, το Μέρυλαντ, το Όρεγκον, την Καλιφόρνια, τη Μινεσότα, την Οκλαχόμα, τη Βιρτζίνια, το Κολοράντο, τη Μοντάνα και, για να μη μακρυγορούμε, και σε κάποιες άλλες στρατηγικές περιοχές των ΗΠΑ. Υπήρξαν σημαντικές ενδείξεις ότι οι μονάδες G.W.E.N. σε συνδυασμό με τις σοβιετικές αναμεταδόσεις "Τρυποκάρυδος" έπαιξαν κυρίαρχο ρόλο στη δημιουργία των ακραίων και εκτενών πλημμυρών στις ΗΠΑ το 1993.

H.A.A.R.P.
To HAARP είναι ένα υψηλής συχνότητας ενεργό ακουστικό ερευνητικό πρόγραμμα που έχει τη βάση του στη Gokoma της Αλάσκα και διοικείται από κοινού από την Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ. Πρόκειται για έναν νέας γενιάς εξοπλισμό για την στρατηγική υπεράσπιση της Αμερικής, αλλά χρησιμοποιείται φαινομενικά από τη διεύθυνση διαστημικών κατασκευών του ερευνητικού εργαστηρίου της Πολεμικής Αεροπορίας. Αποτελεί ένα σύστημα πολλαπλών κεραιών ικανών να τροποποιήσουν δραστικά την ιονόσφαιρα.

Όπως αναφέρουν οι ερευνητές που έχουν μελετήσει διεξοδικά τη λειτουργία του πρόκειται για μια πανίσχυρη τεχνολογία, μια κατασκευή που εκπέμπει ραδιοκύματα προς περιοχές της ιονόσφαιρας (το ανώτερο στρώμα της ατμόσφαιρας) συγκεντρώνοντας μια ακτίνα τους σε μια συγκεκριμένη περιοχή, με στόχο και αποτέλεσμα τη θέρμανσή της. Τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα "αναπηδούν" 'επειτα πίσω στη γη με καταστρεπτικές συνέπειες.

Το HAARP, πέρα των όποιων εφαρμογών του, είναι μια γιγάντια σόμπα που μπορεί να προκαλέσει μεγάλου μεγέθους ρήγμα στην ιονόσφαιρα, δημιουργώντας κατά συνέπεια τρύπες στο προστατευτικό στρώμα που συγκρατεί τις θανατηφόρες ακτίνες της κοσμικής ακτινοβολίας που βομβαρδίζει τον πλανήτη μας.

To HAARP έχει παραπλανητικά παρουσιασθεί στην κοινή γνώμη σαν ένα πρόγραμμα διαστημικής, επιστημονικής και ακαδημαϊκής έρευνας. Στρατιωτικά έγγραφα μαρτυρούν εντούτοις ότι ο κύριος στόχος του είναι η "χρησιμοποίηση της ιονόσφαιρας για αμυντικούς σκοπούς". Χωρίς ρητά να αναφερθεί στο πρόγραμμα HAARP, μια μελέτη της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ παρουσιάζει τη χρήση των "προκλειθεισών τροποποιήσεων της ιονόσφαιρας" σα μέσο αλλοίωσης του καιρού, αλλά και σα μέσο μπλοκαρίσματος και παραπλάνησης των επικοινωνιών και των ραντάρ.

Οι στρατηγικές συνέπειες του συνδυασμού του HAARP με τα διαστημικά προγράμματα έρευνας στρατιωτικής φύσεως είναι ιδιαίτερα ανησυχητικές. Η δυνατότητα ενός συνδυασμού HAARP και SPACELAB για την παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων ενέργειας της τάξεως πυρηνικής βόμβας και η διοχέτευσή της οπουδήποτε στη γη μέσω ακτίνων τύπου λέηζερ, μοιάζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας, ωστόσο δε βρίσκεται και τόσο μακριά από την πραγματικότητα. Το πρόγραμμα HAARP θα "πουληθεί" κατά πάσα πιθανότητα στα μέσα ενημέρωσης σα μια διαστημική ασπίδα ενάντια στους κινδύνους που έρχονται από το διάστημα (μετεορίτες, κομήτες, κοσμική ακτινοβολία...) ή, για τους πιο αφελείς, σα μια συσκευή για την επούλωση της τρύπας του όζοντος.

Το HΑΑRP έχει τη δυνατότητα να συμβάλλει στην αλλαγή του κλίματος βομβαρδίζοντας εντατικά την ατμόσφαιρα με υψηλής συχνότητας ακτίνες. Τα χαμηλής συχνότητας κύματα επιστροφής θα μπορούσαν επίσης να έχουν επιπτώσει στον ανθρώπινο εγκέφαλο αλλά και να προκαλέσουν ακόμα και τεκτονικές μετακινήσεις, ελεγχόμενες με άλλα λόγια σεισμικές δονήσεις. Γενικότερα το HAARP έχει τη δυνατότητα της τροποποίησης του γήινου μαγνητικού πεδίου, αποτελεί επομένως το καλύτερο δυνατόν ηλεκτρονικό όπλο στο οπλοστάσιο των ΗΠΑ. Θα μπορούσε να εφαρμοσθεί χωρίς ο εχθρός να ξέρει τίποτα για την ύπαρξή του, με ελάχιστο κόστος και χωρίς τη δέσμευση στρατιωτικού προσωπικού και εξοπλισμού όπως σε έναν συμβατικό πόλεμο. Σε περίοδο μη πολέμου θα μπορούσε να τροποποιήσει επιλεκτικά το κλίμα στα διάφορα μέρη του κόσμου με συνέπεια την αποσταθεροποίηση των γεωργικών και οικολογικών συστημάτων. Καταστροφικές θεομηνίες ή εκτεταμένες περίοδοι ξηρασίας θα μπορούσαν να γονατίσουν την οικονομία μιας χώρας κάνοντας επιτακτική την ανάγκη εξάρτησής της από μια άλλη, μεγαλύτερη, που θα προσέφερε απλόχερα τις υπηρεσίες της ...με τα αντίστοιχα βεβαίως ανταλλάγματα.

Εύκολα διακρίνονται οι μεγάλες πόλεις της Ελλάδος, τις οποίες θα ήταν καλό να αποφεύγουμε για παρατήρηση αντικειμένων βαθέως ουρανού αλλά και για παρατήρηση ουρανίου θόλου.

Αντικείμενα όπως :
α) Μ42 (Νεφέλωμα στον Ωρίωνα)
β) Μ31 (Γαλαξίας της Ανδρομέδας)
γ) Μ44 (σφαιρωτό σμήνος)
και άλλα είναι ορατά σαν γαλακτώδεις περιοχές σε πραγματικά σκοτεινό ουρανό, ακόμη και με γυμνό μάτι.

Το σίγουρο είναι ότι ένας πραγματικά σκοτεινός ουρανός δίνει άλλη αίσθηση, από τον ουρανό που βλέπουμε μέσα από τις μεγάλες πόλεις.

Χάρτης φωτορύπανσης Βαλκανικής Χερσονήσου

ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΦΩΤΟΡΥΠΑΝΣΗΣ
Όταν τα φωτιστικά του νυκτερινού φωτισμού δεν φωτίζουν μόνον τις επιθυμητές
επιφάνειες, προκαλούν τα παρακάτω προβλήματα:
1) παρεμποδίζουν τη θέαση του έναστρου ουρανού και προκαλούν θάμβωση
γενικώς.
2) προκαλούν οικολογικά προβλήματα.
3) έχουν οικονομικές επιπτώσεις
4) συμβάλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.

ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΣΗ ΤΗΣ ΘΕΑΣΗΣ ΤΟΥ ΝΥΚΤΕΡΙΝΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ
Η φωτορύπανση συντελεί στη δημιουργία ενός φωτεινού υποβάθρου το οποίο
παρεμποδίζει τη θέαση των ουρανίων αντικειμένων. Από περιοχές με φωτορύ-
πανση μπορούμε να δούμε μόνον το Φεγγάρι και τους πολύ λαμπερούς αστέρες,
χωρίς όμως καλή ευκρίνεια.
Από περιοχές χωρίς φωτορύπανση μπορούμε, με γυμνό μάτι, να διακρίνουμε τα
χρώματα των αστέρων, να δούμε πολύ αμυδρούς αστέρες, σμήνη αστέρων, νεφε-
λώματα, να αναγνωρίσουμε αστερισμούς, να δούμε τους λαμπερούς πλανήτες,
κυρίως τον Δία και την Αφροδίτη να μεταβάλουν τη θέση τους στον ουράνιο θόλο
κατά τη διάρκεια ενός έτους ή ακόμη κατά τη διάρκεια ενός τριμήνου. Με τη
χρήση οπτικών οργάνων μπορούμε να διεισδύσουμε βαθύτερα στο Σύμπαν και να
δούμε λεπτομέρειες.
Ο έναστρος ουρανός αποτελούσε πάντοτε πηγή έμπνευσης των ανθρώπων, όποια
ιδιότητα και αν κατείχαν, του επιστήμονα, του λογοτέχνη, του καλλιτέχνη, του
φιλοσόφου. Όλοι μας έχουμε φιλοσοφικές ανησυχίες. Όλοι σχεδόν αισθανθήκαμε

την ανείπωτη έλξη και το δέος του ουρανού, καθώς πιστέψαμε από ένστικτο και
όχι μετά από επιστημονική τεκμηρίωση, ότι ο ουρανός κρύβει το μυστικό της
ύπαρξής μας, της ύπαρξης ή της ανυπαρξίας εξωγήινων όντων, θεοτήτων κτλ.
Δυστυχώς στην εποχή μας υπάρχουν έφηβοι οι οποίοι, εξ' αιτίας της φωτορύπαν-
σης, δεν είχαν την τύχη να αντικρύσουν τον έναστρο ουρανό μακριά από τα φώτα
της πόλης ή κάποιων φωτισμένων εγκαταστάσεων, κατά τη διάρκεια μιας καθαρής
και ασέληνης νύχτας.
ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
Ο ισχυρός νυκτερινός φωτισμός αποπροσανατολίζει τα νυκτόβια ζώα, κυρίως
έντομα και πουλιά, αλλά και τις θαλάσσιες χελώνες, διαταράσσοντας έτσι το οικο-
σύστημα.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
Μελέτη που έγινε στις Η.Π.Α. έδειξε ότι μεγάλο μέρος του εξωτερικού φωτισμού
καταναλώνεται άσκοπα καθώς ένα ποσοστό 30% φωτίζει τον ουρανό και έτσι
υπάρχει απώλεια κόστους που υπερβαίνει το ενάμιση δισεκατομμύριο δολάρια το
χρόνο. Στο ποσοστό αυτό δεν συνυπολογίζεται εκείνο που φωτίζει επιφάνειες τις
οποίες δεν προορίζεται να φωτίζει, όπως για παράδειγμα τα φωτιστικά των δημό-
σιων δρόμων φωτίζουν τα παρακείμενα οικόπεδα και κτίσματα.
«Ξοδεύουμε δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο για να φωτίζουμε τις κοιλιές των
πουλιών και των αεροπλάνων», είπε ο Αμερικανός αστρονόμος David Crawford,
από τους ιδρυτές της International Dark Sky Association.
Στην Ελλάδα η σχετική άσκοπη δαπάνη, αναλογικά είναι σαφώς μεγαλύτερη,
λόγω κακής ποιότητας των ελληνικών φωτιστικών σωμάτων. Όλοι γνωρίζουμε τα
φωτιστικά σφαιρικού σχήματος, πολλών πόλεων, χωριών και ιδιωτικών χώρων, τα
οποία φωτίζουν κυρίως τον ουρανό.
Σύμφωνα με στοιχεία του 1997 στην Αττική έχουν δαπανηθεί 13,7.106 KWH και
στη Θεσσαλονίκη 3,53.106 KWH για άσκοπο φωτισμό του ουρανού.
Κατά την άποψή μου οι οικονομικές επιπτώσεις είναι ίσως οι μόνες οι οποίες θα
μπορούσαν να προβληματίσουν τις κυβερνήσεις των κρατών ώστε να ασχοληθούν
με το φαινόμενο αυτό και να αποφασίσουν να συμβάλουν στην επίλυση του.

Πολυχρόνης Σ. Καραγκιοζίδης
Χημικός M.Sc - Σχολικός Σύμβουλος

Η απώλεια πάγου που είχε παρατηρηθεί αρχικά μόνο σε ένα μικρό τμήμα της Ανταρκτικής τελικά αφορά ολόκληρη την ήπειρο και απειλεί να οδηγήσει σε άνοδο της στάθμης των ωκεανών, προειδοποεί έκθεση την οποία συνέταξαν χιλιάδες επιστήμονες από όλο τον κόσμο.

Η έρευνα, που δόθηκε στη δημοσιότητα την Τετάρτη στο πλαίσιο του Διεθνούς Έτους Πόλων  καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η μέση θερμοκρασία δεν ανεβαίνει μόνο στην Ανταρκτική Χερσόνησο (νότια της Ν.Αμερικής.

Δεδομένα από δορυφόρους και αυτόματους μετεωρολογικούς σταθμούς δίνουν ενδείξεις ότι «η θέρμανση που παρατηρούμε στη χερσόνησσο εκτείνεται σε όλη τη Δυτική Ανταρκτική» δήλωσε ο Κόλιν Σάμερχεϊς της βρετανικής Επιτροπής Ανταρκτικής Έρευνας. «Αυτό είναι ασυνήθιστο και μη αναμενόμενο» σχολίασε.

Οι επιστήμονες γνώριζαν ότι στην Αρκτική η μέση θερμοκρασία ανεβαίνει λόγω της κλιματικής αλλαγής ταχύτερα από ό,τι στον υπόλοιπο πλανήτη. Νόμιζαν όμως ότι η Ανταρκτική πλήττεται λιγότερο και ίσως δεν χάνει πάγο στο σύνολό της.

Η κατάσταση αποδεικνύεται διαφορετική. Εκτός από άνοδο της θερμοκρασίας, οι νέες έρευνες κατέγραψαν αύξηση 40% στην ταχύτητα με την οποία κινείται ο μεγαλύτερος παγετώνας της ηπείρου, ο Παγετώνας Πάιν Αϊλαντ, σε σχέση με τη δεκαετία του 1970. Ο Παγετώνας Σμιθ, επίσης στη Δ.Ανταρκτική, κινείται 83% ταχύτερα από ό,τι το 1992.

Οι παγετώνες της Ανταρκτικής στο σύνολό τους μειώνονται σε μάζα κατά 114 δισ. τόνους το χρόνο, καθώς η αποροή νερού στους ωκεανούς υπερβαίνει το ρυθμό σχηματισμού νέου πάγου.

«Αυτό ισοδυναμεί με την απώλεια πάγου από το σύνολο της παγοκρηπίδας της Γροιλανδίας» τόνισε ο Σάμερχεϊς, προειδοποιώντας για ταχύτερη άνοδο της στάθμης των ωκεανών.

Η αποδυνάμωση, που προκλήθηκε προφανώς λόγω της παγκόσμιας αύξησης της θερμοκρασίας, θα μπορούσε να φέρει μεγάλες αλλαγές στο ρεύμα κατά τα επόμενα χρόνια ή δεκαετίες. Και αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει τη Μεγάλη Βρετανία και τις χώρες της βορειοδυτικής Ευρώπης σε μια απότομη πτώση των θερμοκρασιών.

Μια τέτοια αλλαγή έχει προβλεφθεί καιρό τώρα από τους επιστήμονες αλλά η νέα έρευνα είναι ανάμεσα στις πρώτες που παρουσίασαν μια σαφή πειραματική ένδειξη του φαινομένου.

Ο Wadhams Wadhams, καθηγητής της ωκεάνιας φυσικής στο πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, χρησιμοποίησε βαθυσκάφη του βρετανικού Πολεμικού Ναυτικού, για να ερευνήσει κάτω από τη θάλασσα της Γροιλανδίας, στους αιώνιους πάγους της Αρκτικής και παρατήρησε τις αποδείξεις του φαινομένου αυτού.

"«Μέχρι πριν από λίγο καιρό, βλέπαμε γιγάντιες "καμινάδες" στη θάλασσα, στις οποίες στήλες κρύου, πυκνού νερού βυθίζονταν από την επιφάνεια σε βάθος 3.000 μέτρων, όμως τώρα έχουν σχεδόν εξαφανιστεί", ανέφερε και συμπληρώνει: "Πρόκειται για την αρχή μιας κλιματικής αναστάτωσης".

"Καθώς το νερό βυθίζεται αντικαθίσταται από ζεστό νερό που φθάνει από τον Νότο, που διατηρεί έτσι μια συνεχή κυκλοφορία. Εάν ο μηχανισμός αυτό επιβραδυνθεί, πάει να πει ότι λιγότερη θερμότητα φθάνει στην Ευρώπη".

Μια τέτοια αλλαγή θα μπορούσε να ασκήσει μεγάλη επίδραση στη Μεγάλη Βρετανία, η οποία βρίσκεται στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος με τη Σιβηρία και κανονικά αν δεν υπήρχε το Ρεύμα θα ήταν πολύ πιο ψυχρή.

Το Ρεύμα του Κόλπου, ισχυρό, ζεστό και ταχύ, μεταφέρει στο Ηνωμένο Βασίλειο 27.000 φορές περισσότερη ζέστη από εκείνη που παράγουν συνολικά όλοι οι ενεργειακοί σταθμοί της χώρας, θερμαίνοντας τη Μεγάλη Βρετανία κατά 5- 8 βαθμούς Κελσίου.

Ο Wadhams και οι συνάδελφοί του θεωρούν, εντούτοις, ότι τέτοιες ακριβώς αλλαγές θα μπορούσαν να βρίσκονται εν εξελίξει. Προβλέπουν δε ότι η επιβράδυνση του Ρεύματος του Κόλπου είναι πιθανό να συνοδευτεί και από άλλα αποτελέσματα, όπως η πλήρης τήξη του αρκτικού πάγου κατά το καλοκαίρι το νωρίτερο το 2020 και σχεδόν βέβαια μέχρι το 2080. Αυτό θα ήταν καταστροφή για την αρκτική άγρια φύση, όπως η πολική αρκούδα, η οποία θα μπορούσε ακόμα και να εξαφανιστεί.

Στα υποβρύχια ταξίδια του Wadhams κάτω από τον βόρειο πολικό πάγο, για να ερευνήσουν τι συνέβαινε κάτω από τον πάγο χρησιμοποιήθηκε sonar. Έτσι μέτρησαν πως ο πάγος έχει γίνει λεπτότερος κατά 46% στα 20 προηγούμενα χρόνια. Τα αποτελέσματα από αυτές τις έρευνες τον προέτρεψαν να εστιάσει την προσοχή του στο κρηπίδωμα του πάγου Odden, το οποίο πρέπει να αυξάνεται κάθε χειμώνας στη θάλασσα της Γροιλανδίας και να υποχωρήσει το καλοκαίρι.

Η αύξηση αυτού του κρηπιδώματος θα πρέπει να προκαλεί τον ετήσιο σχηματισμό των βυθισμένων υδάτινων στηλών. Καθώς το θαλάσσιο νερό παγώνει για να σχηματίσει το στρώμα του πάγου, οι κρύσταλλοι του πάγου αποβάλλουν το άλας τους στο περιβάλλον νερό, καθιστώντας το έτσι βαρύτερο από το υποκείμενο νερό.

Εντούτοις, το κρηπίδωμα του πάγου Odden έχει σταματήσει να σχηματίζεται. Για τελευταία φορά εμφανίστηκε πλήρως το 1997. "Στο παρελθόν μπορούσαμε να δούμε 9 έως 12 γιγαντιαίες στήλες κάτω από το κρηπίδωμα κάθε χρονιά. Στο πιο πρόσφατο ταξίδι μας, βρήκαμε μόνο δύο και ήταν τόσο αδύνατες που το βυθισμένο νερό δεν θα μπορούσε να φθάσει στο βυθό", αναφέρει ο Wadhams, που αποκάλυψε τα συμπεράσματα του σε μια συνεδρίαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης Γεωεπιστημών στη Βιέννη.

Η ακριβής επίδραση τέτοιων αλλαγών είναι δύσκολο να προβλεφθεί επειδή τα ρεύματα και τα καιρικά συστήματα θέλουν χρόνια μέχρι να ενεργοποιηθούν και επειδή υπάρχουν δύο άλλες περιοχές γύρω από το Βόρειο Ατλαντικό, όπου το νερό βυθίζεται, βοηθώντας έτσι να διατηρηθεί η κυκλοφορία. Λίγα είναι γνωστά για το τι επιπτώσεις έχει σε αυτές η αλλαγή του κλίματος.

Ο Wadhams πάντως προτείνει ότι το φαινόμενο θα μπορούσε να είναι δραματικό. "Ένα από τα τρομερά που προβλέπει η ταινία 'Μετά την Επόμενη μέρα' είναι ότι η κυκλοφορία των ρευμάτων στον Ατλαντικό Ωκεανό αναστατώνεται, επειδή η βύθιση του ψυχρού νερού στον Βόρειο Ατλαντικό ξαφνικά σταματάει. Αυτό ήδη συμβαίνει, αν και με πολύ πιο αργό ρυθμό απ' ό,τι στην ταινία - σε διάρκεια ετών μάλλον, παρά μερικών ημερών. Εάν συνεχιστεί το φαινόμενο, θα γίνει πιο ψυχρό το κλίμα της βόρειας Ευρώπης".

Μια δυνατότητα είναι ότι η Ευρώπη θα παγώσει, μια άλλη είναι ότι η επιβράδυνση του Ρεύματος του Κόλπου μπορεί να κρατήσει την Ευρώπη ψυχρή καθώς ο υπόλοιπος κόσμος θα θερμαίνεται - αλλά με περισσότερα ακραία καιρικά φαινόμενα.

1. Το Ρεύμα του Κόλπου, που ξεκινάει από τον Κόλπο του Μεξικού, θερμαίνεται από τον τροπικό ήλιο και ρέει προς τον Βορρά.

2. Στη διαδρομή διαχωρίζεται και μερικά ρεύματα οδεύουν προς τη Μεγάλη Βρετανία και την Βόρειο δυτική Ευρώπη ανεβάζοντας τη θερμοκρασία τους.

3. Το κύριο Ρεύμα φτάνει στην Γροιλανδία, στο οποίο ενσωματώνεται το αλάτι που απελευθερώνεται από το νεοσχηματιζόμενο θαλάσσιο πάγο, γίνεται βαρύτερο και βυθίζεται.

4. Καθώς βυθίζεται, στην παγοκρηπίδα του  Odden, οδηγείται προς το Νότο περισσότερο νερό, με αποτέλεσμα να διατηρείται η ροή του Ρεύματος του Κόλπου.

5. Δηλαδή, κανονικά τα αλμυρά ρεύματα ψυχρού νερού (οι γνωστές καμινάδες) βυθίζονται, ώστε να σχηματιστούν υποθαλάσσια ρεύματα προς το Νότο (όπου θα θερμανθούν) και να συνεχιστεί το φαινόμενο. Το φαινόμενο αυτό όμως τώρα ανατρέπεται, γιατί η θέρμανση εμποδίζει την ικανοποιητική βύθιση του αλμυρού ψυχρού νερού, ώστε να ξεκινήσει η διαδικασία επιστροφής του στον Τροπικό Κύκλο

Απέτυχαν οι προσπάθειες της Κομισιόν να υποχρεώσει Ελλάδα και Γαλλία να επιτρέψουν την καλλιέργεια γενετικά τροποποιημένου καλαμποκιού της αμερικανικής εταιρίας Monsanto. Ειδικοί της διατροφικής ασφάλειας από κράτη-μέλη της ΕΕ, που συναντήθηκαν στις Βρυξέλλες, δεν κατάφεραν ωστόσο να συμφωνήσουν στο εάν θα στήριζαν ή θα απέρριπταν το ελληνο-γαλλικό αίτημα για απαγόρευση της καλλιέργειας γενετικά τροποποιημένου καλαμποκιού, που επιτρέπεται σε άλλες χώρες της Ευρώπης.

Εννέα από τις 27 χώρες της Ένωσης στήριξαν την πρόταση της Κομισιόν για άρση της απαγόρευσης, ενώ 16 άλλες απείχαν ή ψήφισαν κατά. Η ποικιλία καλαμποκιού MON810 της Monsanto είναι η μόνη γενετικά τροποποιημένη ποικιλία, η καλλιέργεια της οποίας επιτρέπεται στην Ε.Ε. Η Γαλλία, όμως, ήρε πέρσι την άδεια καλλιέργειας της ποικιλίας, ακολουθώντας το παράδειγμα της Ελλάδας από το 2006.

Η Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας των Τροφίμων (EFSA) έχει ανακηρύξει το καλαμπόκι της Monsanto ασφαλές, διαψεύδοντας παλαιότερη έκθεσή της, που είχε προκαλέσει τις απαγορεύσεις στην καλλιέργειά του. Χωρίς σαφή οδηγία από το Ευρωκοινοβούλιο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα παραπέμψει το ζήτημα στο Συμβούλιο Υπουργών. Την περασμένη εβδομάδα, η αρμόδια υπηρεσία ασφάλειας τροφίμων στη Γαλλία αποφάνθηκε ότι το ΜΟΝ810 είναι ασφαλές. Παλαιότερες μελέτες δημιουργούσαν ανησυχίες για το κατά πόσον η γύρη του ΜΟΝ810 μπορεί να ταξιδεύει πολύ μεγαλύτερες αποστάσεις, από ό,τι αρχικά θεωρείτο δυνατόν, φθάνοντας ακόμη και τα 100 χιλιόμετρα.

12 από τους 15 επιστήμονες, που είχαν συνυπογράψει την κινδυνολογική έκθεση, διαμαρτυρήθηκαν αργότερα ότι τα συμπεράσματά τους είχαν παρερμηνευθεί. Στις 2 Μαρτίου, οι υπουργοί Περιβάλλοντος της Ε.Ε. θα ψηφίσουν για το εάν θα ζητήσουν από την Αυστρία και την Ουγγαρία να άρουν ανάλογες απαγορεύσεις.

Με 26σέλιδη βαρύτατη μήνυση που κατέθεσε χθές στην Εισαγγελία Αθηνών ο Πρόεδρος του Εθνικού Ινστιτούτου Χρηματοπιστωτικών Ερευνών (ΕΙΧΕ) κ. Τάκης Χριστοδουλόπουλος, άρχισε η μετωπική σύρραξη των δανειοληπτών (καταναλωτών και επιχειρηματιών) με το τραπεζικό σύστημα. Κεντρικός άξονας είναι η τραπεζική τοκογλυφία που ενυπάρχει σε κάθε δανειακή συναλλαγή και η «θεσμοθετημένη» και προκλητική αντίληψη των τραπεζιτών ότι μπορούν να λειτουργούν έξω και πέρα από τα όρια της νομιμότητας.
Ο μηνυτής είναι πρώην ανώτατο στέλεχος τραπεζών και, κατά τα τελευταία δέκα χρόνια, πρωτοστατεί στην προσπάθεια ανάδειξης της τραπεζικής πολυπαρανομίας, των ποινικού χαρακτήρα αδικοπραξιών που κάνουν κατ’ επάγγελμα οι τραπεζίτες με αποτέλεσμα, εκτός από την λεηλασία της περιουσίας των πελατών, οι τράπεζες να προσβάλλουν βάναυσα και την συνταγματικά προστατευόμενη αξιοπρέπεια κάθε συναλλασσόμενου με αυτές. Με παρέμβαση του ΕΙΧΕ ενάντια σε δικαστικές ενέργειες τραπεζών κατά δανειοληπτών, έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα περισσότερες από 1.000 δικαστικές αποφάσεις σε βάρος των τραπεζών με τις οποίες προστατεύτηκαν οι εμπλεκόμενοι δανειολήπτες από διαταγές πληρωμής, κατασχέσεις και πλειστηριασμούς τραπεζών.
Η χθεσινή μήνυση που αποτελεί την πρώτη από άλλες τριάντα (30) που αναμένεται να κατατεθούν πολύ σύντομα, αφορά σε δύο πιστωτικές κάρτες της A.E. ALPHA ΤΡΑΠΕΖΑ, μία VISA και μία AMERICAN EXPRESS, για τα κατάλοιπα των οποίων οι δικηγορικές εταιρείες «ΣΙΟΥΦΑΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ» και «ΜΟΥΡΓΕΛΑΣ, ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥ-ΛΟΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΕΛΙΑΣ, ΓΑΛΑΝΟΣ» έβγαλαν διαταγές πληρωμής κατά τον οφειλετών, οι οποίες ανακόπηκαν με επιτυχία από συνεργάτες-δικηγόρους του ΕΙΧΕ.
Σύμφωνα με πορίσματα πραγματογνωμοσύνης του ΕΙΧΕ, τα νόμιμα και πραγματικά ποσά οφειλής για τις δύο επίδικες πιστωτικές κάρτες είναι σημαντικά μικρότερα από τις απαιτήσεις της τράπεζας που προσαυξήθηκαν και με παράνομους τόκους υπερημερίας που υπολόγισαν οι δικηγόροι των παραπάνω δικηγορικών εταιρειών.
Η βασική αιτία των διαφορών είναι η μεγάλη απόκλιση μεταξύ των επιτοκίων των καρτών (17-19%) και των δικαιοπρακτικών επιτοκίων (9-10,25%) τα οποία δέχονται σαν τα νόμιμα τα δικαστήρια. Οι διαφορές αυτές υπάρχουν και σε όλες τις πιστωτικές κάρτες που έχουν εκδοθεί στην Ελλάδα.
Με την 26σέλιδη μήνυση και το ογκώδες αποδεικτικό υλικό που περιλαμβάνει με σημαντικό αριθμό δικαστικών αποφάσεων από το σύνολο των 1.000 με τις οποίες το ΕΙΧΕ έχει «χαρτογραφήσει» τις εναρμονισμένες παρανομίες των τραπεζών σε βάρος των ανυποψίαστων καταναλωτών αλλά και των επιχειρήσεων, ο κ. Χριστοδουλόπουλος μήνυσε τους παρακάτω :
1. τον Πρόεδρο και τους αρμόδιους Διευθυντές της ALPHA Τράπεζας για τοκογλυφία
2. τον Πρόεδρο και τα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων της τράπεζας κατά την τελευταία 8ετία για την έγκριση ψευδών ισολογισμών, απάτη σε βαθμό κακουργήματος σε βάρος των μετόχων/επενδυτών και νομιμοποίηση εσόδων από κακουργηματικές δραστηριό-τητες
3. τους Ορκωτούς Ελεγκτές της τράπεζας κατά την τελευταία 8ετία για παράβαση καθήκοντος και υπογραφή ψευδών ισολογισμώνυ
4. τις ξένες εταιρείας VISA και AMERICAN EXPRESS για συνέργεια σε τοκογλυφία με τις συγκεκριμένες κάρτες που φέρουν τα σήματά των
5. τον σημερινό και των προηγούμενο Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος για παράβαση καθήκοντος
6. την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΤΡΑΠΕΖΩΝ (ΕΕΤ)Όκαθώς και τον Πρόεδρο και τον Γενικό Γραμματέα αυτής για ηθική αυτουργία στις παράνομες πράξεις της μηνυομένης τράπεζας
7. τις παραπάνω δικηγορικές εταιρείες μαζί με μία δικηγόρο εκάστης για τοκογλυφία και απάτη σε Δικαστήριο
Σημειώνεται ότι δύο εταίροι της πρώτης εταιρείας είναι οι υιοί του Προέδρου της Βουλής κ. Δημητρίου Σιούφα ενώ ο κ. Ιωάννης Μούργελας, επι κεφαλής εταίρος της δεύτερης είναι ο Πρόεδρος της «ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ Α.Ε.» και για 10ετίες νομικός σύμβουλος της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών, στις εισπρακτικές δραστηριότητες των εταιρειών των οποίων εναντίον κατανα-λωτών υπήρξαν πρόσφατα δημοσιεύματα.
«Οι τράπεζες και η Τράπεζα της Ελλάδος, ως εποπτική Αρχή των καθώς και το Κράτος είχαν προειδοποιηθεί για μηνύσεις με δύο εξώδικα του ΕΙΧΕ από το 2006 και το 2007 για το σύνολο των παρανομιών των τραπεζών στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένου και της νομιμοποίησης εσόδων από κακουργηματικές δραστηριότητες και για το ότι θα τους ζητηθούν ευθύνες, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία. Τα εξώδικα επιδόθηκαν με δικαστικό επιμελητή στην ΕΕΤ για την ενημέρωση των τραπεζών-μελών της αλλά, μέχρι σήμερα, δεν είχαμε καμία αντίδραση» παρατηρεί ο κ. Χριστοδουλόπουλος ο οποίος είναι πρώην ανώτατο στέλεχος τραπεζών με εξαιρετικά ευδόκιμη θητεία από το 1964. Κατά την τελευταία 10ετία, διευθύνει με μεγάλες επιτυχίες το ΕΙΧΕ που είναι ένωση προστασίας καταναλωτή με εξειδίκευση στις τράπεζες.
Η χθεσινή μήνυση του κ. Χριστοδουλόπουλου είναι η δεύτερη κατά τραπεζών για τοκογλυφία. Στην πρώτη, προ ετών, για παράνομη χρέωση μικροποσού (Ευρώ 680) σε δανειακό λογαριασμό μικροεπιχειρηματία της Εθνικής Τράπεζας, ασκήθηκε ποινική δίωξη κατά τριών ανωτέρων στελεχών της στη Λάρισα. Στη δίκη των που έγινε τον Νοέμβριο 2007, οι κατηγορούμενοι αθωώθηκαν δεδομένου ότι υπέδειξαν ανώτερο κλιμάκιο της τράπεζας από το οποίο τους είχαν δοθεί οι οδηγίες για τις παράνομες χρεώσεις. Η εισαγγελική αυτή έρευνα συνεχίζεται.
Σύμφωνα με τον κ. Χριστοδουλόπουλο, θα κατατεθούν συνολικά περίπου πενήντα μηνύσεις κατά τραπεζών μέσα στους επόμενους μήνες ενώ κάθε καταναλωτής θα μπορεί με ομαδικές αγωγές που ετοιμάζει το ΕΙΧΕ να διεκδικήσει χρηματική αποζημίωση συνολικού ύψους Ευρώ 4 εκατομμυρίων για κάθε μία πιστωτική κάρτα, προσωπικό ή καταναλωτικό δάνειο και δάνειο αυτοκινήτου που είχε στο παρελθόν ή έχει ακόμα. Με ατομικές αγωγές, οι επιχειρήσεις θα διεκδικήσουν από κάθε δανείστρια τράπεζα αποζημιώσεις δεκάδων εκατομμυρίων Ευρώ για θετικές και αποθετικές ζημιές που τους προκάλεσαν με τις παράνομες χρεώσεις οι τράπεζες καθώς και μεγάλες αποζημιώσεις για ηθικές βλάβες από αδικοπραξίες.
«Όπως έχω ήδη πεί δημόσια, με την επιλογή τους να παρανομούν σύμφωνα με τις οδηγίες του 80ετούς καρτέλ των που είναι ένα από σκληρότερα του δυτικού κόσμου, οι τράπεζες έχουν αυτοκτονήσει. Απλώς, δεν το ξέρουν ακόμα», λέει ο κ. Χριστοδουλόπουλος, προσθέτοντας «Μέσα σε Γενικές Συνελεύσεις μετόχων μεγάλων τραπεζών τα τελευταία χρόνια, έθεσα προς τις Διοικήσεις το ερώτημα ποια συνέλευση εξουσιοδότησε ποτέ διοίκηση να παρανομεί χάριν της κερδοφορίας και με κίνδυνο να ανακληθεί η άδεια λειτουργίας της τράπεζας. Απάντηση δεν μου δόθηκε ποτέ γιατί κανείς τραπεζίτης δεν μπορεί να ομολογήσει ότι οι οδηγίες για τις εναρμονισμένες παρανομίες εκπορεύονται από το ιερατείο του καρτέλ».
Και καταλήγει ως εξής: «Η επιτυχία της 10ετούς προσπάθειας του ΕΙΧΕ και εμού προσωπικά να τεκμηριώσουμε και να αποδείξουμε την τραπεζική παρανομία με περισσότερες από 1.000 δικαστικές αποφάσεις κατά τραπεζών προέκυψε, όχι μόνο από την άριστη γνώση μας του τραπεζικού συστήματος από μέσα αλλά και από την εντυπωσιακή ευθυκρισία και την κορυφαία συναίσθηση καθήκοντος σχεδόν του συνόλου των Ελλήνων δικαστών. Ήρθε η ώρα, την ίδια αξιοπιστία και συναίσθηση ευθύνης να επιδείξουν και οι Εισαγγελικές Αρχές, κάτι για το οποίο, προσωπικά, δεν έχω καμία αμφιβολία. Για εκείνο που συνεχίζω να αμφιβάλω είναι ο διαχρονικός ρόλος προστάτη των τραπεζών που διαδραματίζει το Κράτος με όλες τις Κυβερνήσεις των τελευταίων 30 ετών. Πρόσφατα, η Κυβέρνηση έδωσε πιστώσεις Ευρώ 28 εκατομμυρίων στις τράπεζες οι οποίες είναι κυριολεκτικά βουτηγμένες στην παρανομία, που έχουν σωρεύσει κατασχετέα έσοδα από παράνομες δραστηριότητες τουλάχιστον Ευρώ 30 δις και πρόκειται να γεμίσουν με αγωγές τεράστιων αποζημιώσεων από κάθε θύμα τους, επιχειρηματία και καταναλωτή. Το τι θα μείνει μετά από αυτά είναι προφανέστατο. Ας πρόσεχαν και ας είχαν τον επιβαλλόμενο σεβασμό στο ρόλο αλλά και προς τον Ελληνικό. Τώρα είναι έκπτωτοι και κατηγορούμενοι με αποκλειστικά δική τους ευθύνη. Το θλιβερό για μας που είμαστε ενεργοί πολίτες έξω από κομματικούς σχηματισμούς, διαπλεκόμενα συμφέροντα και υπόγειες διαδρομές είναι ότι, οι δράσεις για να απαλλαγεί η Χώρα από την τραπεζική παρανομία έπρεπε να γίνουν από εμάς τους πολίτες ενώ αυτό αποτελεί υποχρέωση του Κράτους που, υποτίθεται, ότι οι εξουσίες που πηγάζουν από τον Λαό, υπάρχουν ΜΟΝΟ υπέρ αυτού και του Εθνους (όχι των υπόγειων συμφερόντων) και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα. Το διαχρονικό σκάνδαλο των πολιτικών με τη διαπλοκή με τις τράπεζες είναι πολύ μεγαλύτερο από το άθροισμα όλων των σκανδάλων έχουν απασχολήσει την Ελληνική κοινή γνώμη κατά τα τελευταία πενήντα χρόνια».
Εξάλλου, με πρόσφατο εξώδικο του ΕΙΧΕ, προειδοποιήθηκαν τα τηλεοπτικά κανάλια, οι εφημερίδες-ραδιόφωνα και οι διαφημιστικές εταιρίες ότι, εάν από τις αρχές Νοεμβρίου και μετά εμφανίσουν διαφημιστικά μηνύματα τραπεζών για πιστωτικές κάρτες και εορτοδάνεια που εκτοκίζονται με τοκογλυφικά επιτόκια, θα μηνύεται η διαφημιζόμενη τράπεζα για τοκογλυφία μαζί με το μέσο και η διαφημιστική εταιρία για συνέργεια στη τοκογλυφία. Εχουν ήδη εντοπισθεί μόνο τρεις παραβάσεις που θα αντιμετωπισθούν πολύ σύντομα με την γνωστή επιμέλεια του ΕΙΧΕ. Το ανώτατο θεμιτό όριο επιτοκίου για οποιοδήποτε δανειακό τραπεζικό προϊόν είναι σήμερα 8,75%.
Για αναλυτική ενημέρωση κάθε ενδιαφερόμενου, το ΕΙΧΕ ετοιμάζει πλούσια σε πληροφόρηση ιστοσελίδα (http://www.eixe.org/) που αναμένεται να λειτουργήσει μετά τον Ιανουάριο 2009.

Posted by press.gr@hotmail.com at Friday, December 05, 2008

Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν έλεγε κάποτε ότι «αν οι μέλισσες εκλείψουν, το ανθρώπινο είδος δεν θα αργήσει να τις ακολουθήσει». Ερευνητές και άνθρωποι του μελισσοκομικού κλάδου μιλούν στο kathimerini.gr για τη σημασία της μέλισσας και εφιστούν την προσοχή της ελληνικής πολιτείας για την προστασία του μικρού στο δέμας αλλά σπουδαίου για το οικοσύστημα, εντόμου.

Του Χρήστου Σύλλα
syllas@kathimerini.gr

Πρόσφατα δημοσιεύματα του BBC και του Reuters έθεταν επιτακτικά το ερώτημα για το τι προκαλεί το θάνατο των μελισσών σε παγκόσμιο και ευρωπαϊκό επίπεδο και ποιες ενδεχομένως να είναι οι συνέπειες τόσο σε οικονομικό επίπεδο, όσο και σε επίπεδο οικοσυστήματος.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, το κόστος που θα κληθούμε να πληρώσουμε για την κρίση της μελισσοκομίας και της αυξανόμενης θνησιμότητας των μελισσών δεν θα φανεί μόνο στην αύξηση της τιμής του μελιού του καφέ ή του χυμού από πορτοκάλι -και αυτό διότι οι μέλισσες επικονιάζουν την πλειονότητα των δέντρων του καφέ και τις πορτοκαλιές-, αλλά θα έχει αρνητικές συνέπειες στην ισορροπία της ευρύτερης διατροφικής αλυσίδας.

«Το μέλι και τα άλλα προϊόντα της κυψέλης είναι πολύ μικρής σημασίας όταν συγκρίνονται με τις ωφέλειες που έχει ο άνθρωπος από τη μέλισσα με την επικονίαση που επιτελεί στις διάφορες καλλιέργειες και στην άγρια βλάστηση», αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Πασχάλης Χαριζάνης, γεωπόνος-αναπληρωτής καθηγητής Πανεπιστημίου και επικεφαλής του Εργαστηρίου Μελισσοκομίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Πληθώρα ερευνών αποπειράται να αναδείξει τη σχέση της μέλισσας και τη συμβολή της στην παραγωγή τροφίμων με μετρήσιμα δεδομένα, έργο εξαιρετικά δύσκολο που απαιτεί απαραιτήτως συνεχή επιστημονική σύγκλιση και συνεργασία. «Ένα πολύ μεγάλο μέρος των φυτών του πλανήτη μας παράγουν καρπούς και πολλαπλασιάζονται με την συνεισφορά της μέλισσας μέσω της επικονίασης. Βέβαια, δεν είναι εύκολο να μετρήσει κανείς πόσο ακριβώς είναι η εξάρτηση από τη συμβολή της μέλισσας στα τρόφιμα που έρχονται στο τραπέζι μας», εξηγεί στο kathimerini.gr η κ. Φανή Χατζίνα, βιολόγος και ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Μελισσοκομίας του Εθνικού Ιδρύματος Αγροτικής Έρευνας (ΕΘΙΑΓΕ).

Ανακοίνωση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αναφέρει κατά προσέγγιση ότι τα τρία τέταρτα της παραγωγής τροφίμων εξαρτώνται από τις μέλισσες την ίδια στιγμή που 4 στα 5 λαχανικά που καλλιεργούνται σε ευρωπαϊκό έδαφος εξαρτώνται από την επικονίαση των μελισσών.

Όσο για την οικονομική αποτίμηση της παραγωγής του κυριότερου επικονιαστή καλλιεργούμενων φυτών: «μελέτη που διεξήχθη το 2005 από δύο ιδρύματα της Γαλλίας και Γερμανίας αναφέρει ότι η επικονίαση από τα έντομα συνεισφέρει κατά 153 δισ. ευρώ ετησίως και αντιστοιχεί στο 9,5% της παγκόσμιας γεωργικής παραγωγής», μας πληροφορεί ο κ. Χαριζάνης.

Σύνδρομο κατάρρευσης, το περιβάλλον προειδοποιεί

Η διαταραχή ή αλλιώς το σύνδρομο κατάρρευσης των μελισσιών (Colony Collapse Disorder) είναι η ονομασία που έδωσαν ερευνητές στις ΗΠΑ στο φαινόμενο μαζικών απωλειών μελισσιών. Οι απώλειες έφτασαν κατά περίπτωση μέχρι και στο 90% με το μέσο όρο απωλειών το 2007 να ανέρχεται στο 31,8%.

Info

H Ελλάδα έχει την μεγαλύτερη πυκνότητα μελισσοσμηνών ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο και είναι τέταρτη στην παραγωγή μελιού. Δεν ασχολούνται όλοι επαγγελματικά άρα η παραγωγή ανά κυψέλη μειώνεται. Συνήθως μια κερδοφόρα παραγωγή πρέπει να υπερβαίνει τα 25-40 κιλά/κυψέλη. Όταν ο μέσος όρος στη χώρα είναι 15-20 κιλά σημαίνει ότι οι μικροί παραγωγοί, εκείνοι που δεν κάνουν νομαδική μελισσοκομία, έχουν μικρότερη παραγωγή, γεγονός που "ρίχνει" το μέσο όρο.

Πέρα από την απώλεια εισοδήματος αναφορικά με το μέλι και άλλα προϊόντα της κυψέλης, αισθητή ήταν και η οικονομική απώλεια από την ενοικίαση των μελισσιών σε καλλιέργειες για επικονίαση. Από τότε, η διεθνής επιστημονική κοινότητα ερευνά τα συμπτώματα αλλά και τις αιτίες που οδηγούν στις πέρα από το συνηθισμένο απώλειες των μελισσιών. Το CCD χωρίς ακόμα να είναι ένα πλήρως κατανοητό φαινόμενο -χρησιμοποιείται περισσότερο για να περιγράψει τις ταχύτατες απώλειες του ενήλικου πληθυσμού του μελισσιού-, έχει δώσει το ερέθισμα και στην Ευρώπη να ασχοληθεί με την παρακολούθησή και την ερμηνεία του.

«Στην Ευρώπη γενικότερα υπάρχει μια αρκετά μεγάλη μείωση του πληθυσμού των μελισσοσμηνών αλλά και των ίδιων των μελισσών οι οποίες δεν είναι ικανές να επιζήσουν. Τα ποσοστά αυτά κυμαίνονται από 30% έως και 40%», σχολιάζει η κ. Χατζίνα. Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με πληροφορίες που έχει συλλέξει o Eυρωπαϊκός Οργανισμός Ασφάλειας Τροφίμων (EFSA) από τα κράτη-μέλη, δεν διευκρινίζεται εάν η αναφερόμενη θνησιμότητα μελισσιών είναι η ίδια με αυτή των ΗΠΑ.

Για παράδειγμα στην Ελλάδα αν και έχουμε απώλειες μελισσιών δεν έχουμε παρατηρήσει τα ίδια συμπτώματα με το Σύνδρομο Κατάρρευσης όπως περιγράφεται στις ΗΠΑ. «Η κατάρρευση μελισσιών στη χώρα μας οφείλεται σε αρκετές ίδιες αιτίες αλλά ο συνδυασμός των αιτιών είναι τέτοιος που δεν έχει τα ίδια συμπτώματα», διευκρινίζει ο κ. Χαριζάνης.

Πολυδιάστατη αντιμετώπιση, έκκληση στην πολιτεία

Δεν είναι εύκολο να αποφανθεί κανείς με μια απάντηση για το τι φταίει για τη μείωση του πληθυσμού των μελισσοσμηνών και των διαταραχών που παρατηρούνται στη συμπεριφορά τους. Οι απαντήσεις των επιστημόνων συγκλίνουν, αποδεικνύοντας ότι η γνώση για τις ασθένειες που εμφανίζουν οι μέλισσες υπάρχει. Αυτό που μάλλον είναι το ζητούμενο είναι η ερμηνεία της αλληλεπίδρασης των αιτιών που προκαλούν την κατάρρευση των μελισσιών.

«Οι κλιματολογικές συνθήκες έχουν αλλάξει και το επιβαρυμένο περιβάλλον στο οποίο ζούμε επηρεάζει και την υγεία της μέλισσας. Την ίδια στιγμή, η αύξηση των εντομοκτόνων -σκευασμάτων εξαιρετικά ισχυρών- που πέφτουν στις περιοχές γύρω από τα μελίσσια αποτελούν μια από τις κυριότερες αιτίες για τις απώλειες των μελισσών, τις οποίες και δηλητηριάζουν», επισημαίνει στο kathimerini.gr o Ανδρέας Θρασυβούλου, Καθηγητής Μελισσοκομίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

«Απώλειες παρατηρούνται επίσης από μια νέα ασθένεια που οφείλεται στο παράσιτο (πρωτόζωο) Nosema ceranae το οποίο εντοπίστηκε στη χώρα μας το 2006», συμπληρώνει.

Αγροτικός Μελισσοκομικός Συνεταιρισμός Νικήτης, ποσότητες μελιού τα τελευταία χρόνια

2005: 990 τόνοι
2006: 1035 τόνοι
2007: 530 τόνοι
2008: 280 τόνοι μέχρι αρχές Νοέμβρη - πιθανόν να είναι και η τελική ποσότητα

Αν και στην Ελλάδα δεν έχουμε ολοκληρωμένο πρόγραμμα παρακολούθησης της υγείας των μελισσοσμηνών (αξιολόγηση συρρίκνωσης πληθυσμού, κατάρρευσης μελισσιών και θνησιμότητας τους) όπως συστήνεται από την ευρωπαϊκή ντιρεκτίβα 96/23/EC, η συνεργασία των διάφορων ερευνητικών εργαστηρίων με τους μελισσοκόμους φαίνεται να είναι αγαστή, ανεπαρκής όμως εξαιτίας της απουσίας οργανωμένου σχεδίου από την πολιτεία.

«Συνεργαστήκαμε με το ΕΘΙΑΓΕ και το εργαστήριο Ζωολογίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, φτιάξαμε ερωτηματολόγια για την καταγραφή των απωλειών των μελισσών ώστε να συνταχθεί σχετική μελέτη», λέει στο kathimerini.gr o κ. Βασίλης Ντούρας, Αντιπρόεδρος Ομοσπονδίας Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδος, κάνοντας παράλληλη έκκληση στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης για ταχύτερη συμπαράσταση στο μελισσοκομικό κλάδο.

«Έχουμε ζητήσει την απαγόρευση των νεονικοτινοειδών εντομοκτόνων τα οποία ήδη έχουν απαγορευτεί στην Ευρώπη. Κανονικά, μπροστά σ' αυτήν την κρίση, θα έπρεπε να έχουμε τα αρμόδια υπουργεία συνεταίρους μας σ' αυτήν την προσπάθεια», καταλήγει ο κ. Ντούρας.

Περιμένοντας κονδύλια και αποφάσεις

Ενώ ο μελισσοκομικός κλάδος επλήγη ιδιαίτερα το 2007 (απώλειες 50%-60%) και αναμένει κρίσιμες πολιτικές αποφάσεις -όπως την επίλυση του ζητήματος της τοποθέτησης των μελισσοσμηνών, τις αποζημιώσεις για το 2007 καθώς και την τελεσφόρηση της απόφασης του ΕΛΓΑ (Oργανισμού Eλληνικών Γεωργικών Aσφαλίσεων) για το επίδομα ασφάλισης ασθενειών των μελισσών- οι επιστήμονες, από τη μεριά τους, εκφράζονται με τα καλύτερα λόγια για τους μελισσοκόμους, ενώ δεν παραλείπουν να αναφερθούν στα ελάχιστα κονδύλια που τους αναλογούν για έρευνα.

«Οι Έλληνες μελισσοκόμοι είναι πάρα πολύ καλοί σαν επαγγελματίες. Διαβάζουν και ενημερώνονται διότι αγαπούν αυτό που κάνουν και το βλέπουν σαν μεράκι», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Θρασυβούλου. «Οι μελισσοκόμοι της Ελλάδος είναι οι πιο διαβασμένοι αγρότες που έχουμε», συμφωνεί και ο κ. Χαριζάνης.

Ωστόσο, τα ερωτηματολόγια που καλούνται να διαμορφώσουν οι ερευνητές, η ένταξη ποιοτικών χαρακτηριστικών στην έρευνα με ad hoc συνεντεύξεις καθώς και ο εξοπλισμός των εργαστηρίων που εξετάζουν την τοξικότητα των σκευασμάτων που πλήττουν ή όχι τις μέλισσες, είναι ένας μηχανισμός που απαιτεί αν μη τι άλλο κονδύλια και δη δίκαιη και έγκαιρη διανομή τους.

«Όσον αφορά στα ερευνητικά προγράμματα και τις επιδοτήσεις για τη 'βελτίωση της παραγωγής και εμπορίας των προϊόντων της μελισσοκομίας σύμφωνα με τον κανονισμό 797/04 (Ε.Κ.), ένα πολύ μικρό μέρος αντιστοιχεί στην έρευνα και αυτό δεν ξεπερνά το 6-7%», επισημαίνει η κ. Χατζίνα. «Από το 1987 μέχρι σήμερα, τα χρήματα που προορίζονται για την μελισσοκομία δεν έχουν κατορθώσει να πάνε σε παραγωγικές δράσεις και υποδομές. Όταν τελειώσουν αυτές οι επιδοτήσεις από την Ε.Ε. θα διαπιστώσουμε ότι χάσαμε μια μεγάλη ευκαιρία να δημιουργήσουμε τις απαραίτητες υποδομές ανάπτυξης», συμπληρώνει ο κ. Θρασυβούλου.

Η εικόνα της έρευνας στον μελισσοκομικό κλάδο δεν συγκρίνεται βέβαια με αυτή του εξωτερικού. Σε χώρες όπως η Βρετανία ή η Ολλανδία το ποσό που απορροφάται στην έρευνα και αρκετές φορές με τη συμμετοχή εθνικών κονδυλίων αγγίζει το 50%. Πρόσφατα μάλιστα στη Βρετανία, η Ομοσπονδία των Μελισσοκόμων ζητούσε οκταπλάσια αύξηση των ερευνητικών δαπανών από 200.000 λίρες σε 1,6 εκατομμύρια λίρες. Και αυτό σε μια χώρα που έχει τέσσερις φορές μικρότερη παραγωγή μελιού από την Ελλάδα και αριθμεί περίπου 5 φορές λιγότερες μελισσοκυψέλες

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από Efsa, Eυρωπαϊκή Ένωση, omse.gr

TV Χωρίς Σύνορα

«Αναπόφευκτη» είναι σύμφωνα με τον ευρωβουλευτή της ΝΔ κ. Νικόλαο Βακάλη η χρήση της πυρηνικής ενέργειας για να καλυφθούν οι ενεργειακές ανάγκες της χώρας.
Αυτό δήλωσε χθες σε ημερίδα με θέμα «Συμβατική, ανανεώσιμη και πυρηνική ενέργεια: επιλογές και προκλήσεις στην εποχή των κλιματικών αλλαγών, ενεργειακή ασφάλεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Από τους άλλους ομιλητές ο υπουργός Ανάπτυξης Χρήστος Φώλιας σημείωσε ότι το θέμα της πυρηνικής ενέργειας τίθεται αναπόφευκτα επί τάπητος, καθώς το ίδιο το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έδωσε το έναυσμα για μια ανοιχτή, οργανωμένη και χωρίς ταμπού δημόσια συζήτηση σχετικά με τα υπέρ και τα κατά της πυρηνικής ενέργειας. Κατά τον κ. Φώλια «η Ελλάδα παρακολουθεί με ιδιαίτερη προσοχή τον προβληματισμό και τον διάλογο που αναπτύσσεται στο πλαίσιο της Ε.Ε.. Ωστόσο, τόνισε ότι «η ενεργειακή στρατηγική της χώρας, σε πλήρη συμφωνία με την ελληνική κοινή γνώμη, παραμένει αμετάβλητη μέχρι σήμερα και δεν περιλαμβάνει την ανάπτυξη πυρηνικών εργοστασίων ηλεκτροπαραγωγής τουλάχιστον ως το 2020».
Από την πλευρά του ο υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών Κωστής Χατζηδάκης αναφέρθηκε στην ανάπτυξη μιας «πράσινης πολιτικής» για το αυτοκίνητο και τις μετακινήσεις.
Ο ευρωβουλευτής της ΝΔ, Ν. Βακάλης δήλωσε ότι η «πράσινη οικονομία είναι ανταγωνιστική αλλά συγχρόνως επεσήμανε ότι η χρήση της πυρηνικής ενέργειας θα είναι αναπόφευκτη για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών».